فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید
صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> Deutsch Übersetzung des Koran

Deutsch Übersetzung des Koran

Chapter 37

سوره مبارکه الصافات
The Rangers, Saaffaat

Page 452
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (154)
Was verwirrt euch? Wie urteilt ihr nur? (154)
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (155)
Wollt ihr euch denn nicht besinnen? (155)
أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ (156)
Oder habt ihr einen klaren Beweis? (156)
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (157)
Sodann bringt euer Buch herbei, wenn ihr wahrhaftig seid. (157)
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ (158)
Und sie unterstellten Ihm eine Blutsverwandschaft mit den Ginn; während die Ginn doch recht wohl wissen, daß sie (vor Ihn zum Gericht) gebracht werden sollen. (158)
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ (159)
Gepriesen sei Allah hoch über all das, was sie beschreiben. (159)
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (160)
Ausgenommen (davon sind) die erwählten Diener Allahs. (160)
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ (161)
Wahrlich, ihr und das, was ihr verehrt (161)
مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ (162)
ihr vermögt nicht (einen) gegen Ihn zu verführen (162)
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ (163)
mit Ausnahme dessen, der in der Gahim brennen wird. (163)
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ (164)
Und da ist keiner unter uns (Engeln), der nicht seinen (ihm) zugewiesenen Platz hätte. (164)
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ (165)
Und wahrlich, wir sind die in Reihen Geordneten. (165)
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ (166)
Und wahrlich, wir sind es, die (Allah) preisen. (166)
وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ (167)
Und sie pflegten doch zu sagen (167)
لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ (168)
"Hätten wir nur eine Mahnung von Seiten der Früheren (erhalten) (168)
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (169)
so wären wir sicher Allahs erwählte Diener gewesen." (169)
فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (170)
Dennoch glauben sie nicht an ihn (den Quran), allein sie werden es bald erfahren. (170)
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ (171)
Wahrlich, Unser Wort ist schon an Unsere gesandten Diener ergangen (171)
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ (172)
sie sind wahrlich die, denen geholfen wird. (172)
وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ (173)
Und Unsere Heerschar wird sicher siegreich sein. (173)
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ (174)
Darum wende dich von ihnen für eine Zeitlang ab (174)
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ (175)
und beobachte sie; denn sie werden bald sehen. (175)
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ (176)
Ist es etwa Unsere Strafe, die sie beschleunigen möchten? (176)
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ (177)
Doch wenn sie über ihr Gebiet herabkommt, dann wird der Morgen für die Gewarnten übel sein. (177)
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ (178)
So wende dich von ihnen für eine Zeitlang ab (178)
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ (179)
und beobachte (sie); denn sie werden bald sehen. (179)
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ (180)
Gepriesen sei dein Herr, der Herr der Erhabenheit, Hoch über dem, was sie beschreiben. (180)
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ (181)
Und Friede sei auf den Gesandten! (181)
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (182)
Und alles Lob gebührt Allah, dem Herrn der Welten. (182)
Last PageNext PagePage 452Previous PageFirst Page
(The words in brackets added by translator)


Select a TranslationSelect a ChapterGo to Page 

قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه راهنما

قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه آیتی

قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

English Translation of Quran

Deutsch Übersetzung des Koran

Traduction française du Coran

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

اندیشه پاک
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی (حافظ)

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دلِ عامی چند (حافظ)

گر مرید راه عشقی ترک بدنامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت (حافظ)

عشق را بنیاد بر بد نامیست هرک ازین سر سرکشد از خامیست (عطار)

بدنامی در عشق و معرفت به هم گره خورده و این نیاز به توضیح دارد چراکه عوام از صورت واژه ی بدنامی که چیز بدی است فکر می کنند خدای نکرده عرفا به بدی توصیه کرده اند، در حالی که اتفاقا منظور همین است که کسی که سالک راه عشق و حقیقت است نباید به بدنامی در نظر عوام توجه کند که:
اولا همیشه عوام هستند و از سر خامی عمل دیگران را قضاوت می کنند در حالی که قضاوت تنها به عهده خداست
ثانیا حتی در بُعد اجتماعی اگر عاشق مثلا از ترس از دست دادن غرور و یا بدنامی در عشق کوتاهی کند چیزی جز پشیمانی بدست نمی آورد ولی متاسفانه تا پشیمانی را تجربه نکند این را نمی فهمد مگر به نصایح بزرگان تاریخ از جمله همین عطار و حافظ و سعدی ... گوش کند و با مواجه با ترس خود از پشیمانی دوری کند. حالا در بعد ماورای تصور انسان در اوج معرفت باید دید کوتاهی در عشق حق چه میزان حسرت و پشیمانی به دنبال خواهد داشت (که اصلا جهنم همین است که از درون ما را می سوزاند) و برای همین عرفا تاکید می کنند از بدنامی در نظر عوام نترسید و پای در وادی عاشقی و حقیقت بگذارید اگر مرد و زن این راهید وگرنه به عاقلی و بازی خود مشغول باشید که ای عقل تو کودکی برو بازی کن (مولانا)
ثالثا ما باید تکلیف خود را مشخص کنیم که ما چند خدا داریم اگر یک خدا داریم که از دل ما آگاه است باید به او پاسخگو باشیم و هر کاری که مطابق با دلداری و پرهیز از دل آزاری است انجام دهیم که تنها خود و خدا از دل خویش آگاهیم ولی از دل پر غرض عامی و برخی از مردم آگاه نیستیم که چه غرضی در سر می پرورد که باید بین دلداری خدای باطن بین و دلداری عوام ظاهر بین یکی را انتخاب کنیم و اتفاقا اگر حقیقتا عاقل باشیم و آینده نگر باید دل صاحب دل را بدست آوریم و نه هیچ چیز دیگر و در این راه اگر تمام روزهای عمر خود را هم بدهیم مولانا نسخه آنرا تجویز کرده که
روزها گر رفت گو: رو باک نیست، تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
اما چهارم و از همه مهمتر در آیه 53 سوره زمر خداوند می فرماید
"مبادا از رحمت خدا نااميد شويد، چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد"
آن مهربانی که اینگونه حتی شرک را می بخشد آیا واقعا می شود بدنامی در نظر عوام را به رضای او ترجیح داد که کدام بدنامی بالاتر از شرک؟! و خدا را شکر که او هست این قرآن هست که حقایق را بازگو کند و تنها حافظ حقیقی قرآن این نکته ها می دانسته که در سخن خود اینگونه حقایق را بازگو کرده
اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک، از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک
خاک همین عوام هستند که حافظ شراب معرفت به آنها پیش کش کرده و آن گناه هم منظور همین بدنامی است که اگر بدور از خودخواهی و برای دیگران باشد قضاوتش باخداست و در طول تاریخ چه کسانی که در مقطعی بدنام شدند ولی گذر زمان حقایق را آشکار کرد و به خواست خدا به جاودانگان پیوستند از جمله منصور حلاج و شیخ اشراق
حتی تمامی پیامبران در ابتدای دعوت خود به نوعی از بدنامی در نظر عوام دچار شدند از تهمت دیوانگی تا دروغگویی و ... و همچنین امام حسین (ع) و امام علی (ع) هم به هنگام شهادت حکومت ظالم سعی در بدنام کردنشان داشت تا ظلم خود را توجیه کند و باید گفت تنها بدنامی و گناهی که خداوند هرگز نمی بخشد ظلم و ستم است چراکه حق الناس است و باید هشیار بود که دقیقا نقطه مقابل سخن حافظ است که می گوید "از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک" و ظلم در حقیقت نفعی است که به ظالم می رسد در عوض ستمی که به مظلوم می شود برای بررسی بیشتر به گلچینی از آیات قرآن در مورد ظلم توجه نمایید
خلاصه اینکه عوام ظاهر بین اصلا نمی دانند گناه و صواب حقیقی چیست و گاه امثال حُر عمری در گناه و به باطل زندگی می کنند و به خیال خام خود فکر هم می کنند که بر حق هستند تا لطف خدا باز شامل حال کدام حر از ما شود که در بیابان عالم حکیمی سر راهش قرار دهد تا او را به شراب معرفتی نجات دهد و تازه به حق بازگرداند
609607مشاهده متن کاملگلچین (2018/02/22-03:00)

زیبایی ، حقیقت ، خوبی
زیبایی ، حقیقت ، خوبی