فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید
صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> Traduction française du Coran

Traduction française du Coran

Chapter 37

سوره مبارکه الصافات
The Rangers, Saaffaat

Page 452
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (154)
Qu'avez-vous donc à juger ainsi? (154)
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (155)
Ne réfléchissez-vous donc pas? (155)
أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ (156)
Ou avez-vous un argument évident? (156)
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (157)
Apportez donc votre Livre si vous êtes véridiques!» (157)
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ (158)
Et ils ont établi entre Lui et les djinns une parenté, alors que les djinns savent bien qu'ils [les mécréants] vont être emmenés (pour le châtiment). (158)
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ (159)
Gloire à Allah. Il est au-dessus de ce qu'ils décrivent! (159)
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (160)
Exception faite des serviteurs élus d'Allah. (160)
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ (161)
En vérité, vous et tout ce que vous adorez, (161)
مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ (162)
ne pourrez tenter [personne], (162)
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ (163)
excepté celui qui sera brûlé dans la Fournaise. (163)
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ (164)
Il n'y en a pas un, parmi nous, qui n'ait une place connue; (164)
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ (165)
nous sommes certes, les rangés en rangs; (165)
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ (166)
et c'est nous certes, qui célébrons la gloire [d'Allah]. (166)
وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ (167)
Même s'ils disaient: (167)
لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ (168)
«Si nous avions eu un Rappel de [nos] ancêtres, (168)
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (169)
nous aurions été certes les serviteurs élus d'Allah! (169)
فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (170)
Ils y ont mécru et ils sauront bientôt. (170)
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ (171)
En effet, Notre Parole a déjà été donnée à Nos serviteurs, les Messagers, (171)
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ (172)
que ce sont eux qui seront secourus, (172)
وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ (173)
et que Nos soldats auront le dessus. (173)
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ (174)
Eloigne-toi d'eux, jusqu'à un certain temps; (174)
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ (175)
et observe-les: ils verront bientôt! (175)
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ (176)
Quoi! est-ce Notre châtiment qu'ils cherchent à hâter? (176)
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ (177)
Quand il tombera dans leur place, ce sera alors un mauvais matin pour ceux qu'on a avertis! (177)
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ (178)
Et éloigne-toi d'eux jusqu'à un certain temps; (178)
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ (179)
et observe; ils verront bientôt! (179)
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ (180)
Gloire à ton Seigneur, le Seigneur de la puissance. Il est au-dessus de ce qu'ils décrivent! (180)
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ (181)
Et paix sur les Messagers, (181)
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (182)
et louange à Allah, Seigneur de l'univers! (182)
Last PageNext PagePage 452Previous PageFirst Page
(The words in brackets added by translator)


Select a TranslationSelect a ChapterGo to Page 

قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه راهنما

قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه آیتی

قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

English Translation of Quran

Deutsch Übersetzung des Koran

Traduction française du Coran

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

اندیشه پاک
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی (حافظ)

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دلِ عامی چند (حافظ)

گر مرید راه عشقی ترک بدنامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت (حافظ)

عشق را بنیاد بر بد نامیست هرک ازین سر سرکشد از خامیست (عطار)

بدنامی در عشق و معرفت به هم گره خورده و این نیاز به توضیح دارد چراکه عوام از صورت واژه ی بدنامی که چیز بدی است فکر می کنند خدای نکرده عرفا به بدی توصیه کرده اند، در حالی که اتفاقا منظور همین است که کسی که سالک راه عشق و حقیقت است نباید به بدنامی در نظر عوام توجه کند که:
اولا همیشه عوام هستند و از سر خامی عمل دیگران را قضاوت می کنند در حالی که قضاوت تنها به عهده خداست
ثانیا حتی در بُعد اجتماعی اگر عاشق مثلا از ترس از دست دادن غرور و یا بدنامی در عشق کوتاهی کند چیزی جز پشیمانی بدست نمی آورد ولی متاسفانه تا پشیمانی را تجربه نکند این را نمی فهمد مگر به نصایح بزرگان تاریخ از جمله همین عطار و حافظ و سعدی ... گوش کند و با مواجه با ترس خود از پشیمانی دوری کند. حالا در بعد ماورای تصور انسان در اوج معرفت باید دید کوتاهی در عشق حق چه میزان حسرت و پشیمانی به دنبال خواهد داشت (که اصلا جهنم همین است که از درون ما را می سوزاند) و برای همین عرفا تاکید می کنند از بدنامی در نظر عوام نترسید و پای در وادی عاشقی و حقیقت بگذارید اگر مرد و زن این راهید وگرنه به عاقلی و بازی خود مشغول باشید که ای عقل تو کودکی برو بازی کن (مولانا)
ثالثا ما باید تکلیف خود را مشخص کنیم که ما چند خدا داریم اگر یک خدا داریم که از دل ما آگاه است باید به او پاسخگو باشیم و هر کاری که مطابق با دلداری و پرهیز از دل آزاری است انجام دهیم که تنها خود و خدا از دل خویش آگاهیم ولی از دل پر غرض عامی و برخی از مردم آگاه نیستیم که چه غرضی در سر می پرورد که باید بین دلداری خدای باطن بین و دلداری عوام ظاهر بین یکی را انتخاب کنیم و اتفاقا اگر حقیقتا عاقل باشیم و آینده نگر باید دل صاحب دل را بدست آوریم و نه هیچ چیز دیگر و در این راه اگر تمام روزهای عمر خود را هم بدهیم مولانا نسخه آنرا تجویز کرده که
روزها گر رفت گو: رو باک نیست، تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
اما چهارم و از همه مهمتر در آیه 53 سوره زمر خداوند می فرماید
"مبادا از رحمت خدا نااميد شويد، چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد"
آن مهربانی که اینگونه حتی شرک را می بخشد آیا واقعا می شود بدنامی در نظر عوام را به رضای او ترجیح داد که کدام بدنامی بالاتر از شرک؟! و خدا را شکر که او هست این قرآن هست که حقایق را بازگو کند و تنها حافظ حقیقی قرآن این نکته ها می دانسته که در سخن خود اینگونه حقایق را بازگو کرده
اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک، از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک
خاک همین عوام هستند که حافظ شراب معرفت به آنها پیش کش کرده و آن گناه هم منظور همین بدنامی است که اگر بدور از خودخواهی و برای دیگران باشد قضاوتش باخداست و در طول تاریخ چه کسانی که در مقطعی بدنام شدند ولی گذر زمان حقایق را آشکار کرد و به خواست خدا به جاودانگان پیوستند از جمله منصور حلاج و شیخ اشراق
حتی تمامی پیامبران در ابتدای دعوت خود به نوعی از بدنامی در نظر عوام دچار شدند از تهمت دیوانگی تا دروغگویی و ... و همچنین امام حسین (ع) و امام علی (ع) هم به هنگام شهادت حکومت ظالم سعی در بدنام کردنشان داشت تا ظلم خود را توجیه کند و باید گفت تنها بدنامی و گناهی که خداوند هرگز نمی بخشد ظلم و ستم است چراکه حق الناس است و باید هشیار بود که دقیقا نقطه مقابل سخن حافظ است که می گوید "از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک" و ظلم در حقیقت نفعی است که به ظالم می رسد در عوض ستمی که به مظلوم می شود برای بررسی بیشتر به گلچینی از آیات قرآن در مورد ظلم توجه نمایید
خلاصه اینکه عوام ظاهر بین اصلا نمی دانند گناه و صواب حقیقی چیست و گاه امثال حُر عمری در گناه و به باطل زندگی می کنند و به خیال خام خود فکر هم می کنند که بر حق هستند تا لطف خدا باز شامل حال کدام حر از ما شود که در بیابان عالم حکیمی سر راهش قرار دهد تا او را به شراب معرفتی نجات دهد و تازه به حق بازگرداند
609607مشاهده متن کاملگلچین (2018/02/22-03:00)

زیبایی ، حقیقت ، خوبی
زیبایی ، حقیقت ، خوبی