| سوره 30 | سوره مبارکه الروم | صفحه 410 |
|
| وَلَئِنْ أَرْسَلْنَا رِيحًا فَرَأَوْهُ مُصْفَرًّا لَظَلُّوا مِنْ بَعْدِهِ يَكْفُرُونَ (51) |
| و به يقين اگر بادى سرد بفرستيم که باغ و کشتزارشان را زرد کند و آنان بنگرند که باغ و زراعتشان زرد شده و خشکيده است ، بى درنگ نعمت هاى الهى را انکار مى کنند . (51) |
| فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَىٰ وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ (52) |
| اى پيامبر ، به اين گونه مردم مشرک دل مبند و بر آنان اندوهگين مباش ، چرا که آنان مُردگانند و تو نمى توانى سخن خود را به مردگان بشنوانى و آنان را هدايت کنى . اينان کرانند و تو بر شنواندن دعوتت به آنان ناتوانى . اين در حالى است که آنان روى مى گردانند و پشت مى کنند ، و گرنه امکان داشت حتى با اشاره سخنت را به آنان بفهمانى . (52) |
| وَمَا أَنْتَ بِهَادِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلَالَتِهِمْ ۖ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ مُسْلِمُونَ (53) |
| اى پيامبر ، اين مشرکان کورند و بى راهه مى روند و تو نمى توانى کوران را از گمراهى باز دارى و هدايتشان کنى; تو نمى توانى سخنت را جز به کسانى بشنوانى و هدايتشان کنى که آيات ما را ـ که همه نشانگر توحيد است ـ تصديق کنند . اينانند که در برابر ما تسليم مى شوند و ايمان مى آورند . (53) |
| ۞ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيْبَةً ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۖ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ (54) |
| خداوند کسى است که شما را به هنگام نوزادى ناتوان آفريد ، آن گاه پس از ناتوانى نيرو و توان به وجود آورد و شما را به دوران جوانى رسانيد ، آن گاه پس از توانايى ضعف و سستى پديد آورد و شما را به پيرى رسانيد . آرى ، او هر چه بخواهد مى آفريند . اوست که هم داناست و هم توانا . (54) |
| وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ مَا لَبِثُوا غَيْرَ سَاعَةٍ ۚ كَذَٰلِكَ كَانُوا يُؤْفَكُونَ (55) |
| و روزى که قيامت برپا شود ، مجرمان سوگند ياد مى کنند که جز زمانى کوتاه در قبرهاى خويش نمانده و دوباره به حيات دنيوى بازگشته اند . اينان هماره چنين اند که از حقيقت باز داشته مى شوند و به باطل کشيده مى شوند . (55) |
| وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالْإِيمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلَىٰ يَوْمِ الْبَعْثِ ۖ فَهَٰذَا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلَٰكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ (56) |
| اما کسانى که دانش و ايمان به آنان داده شده بود در پاسخ کافران تبهکار مى گويند : شما پس از مردن ، تا روز قيامت درنگ کرده و در قبرهايتان مانده ايد . اين حقيقت را قرآن بيان کرد که : پس از مردن تا روز قيامت فاصله و برزخى است . اين مدت که مرده بوديد همان فاصله و برزخ است . پس امروز روز رستاخيز است ، ولى شما اين روز را نشناختيد و آن را باور نکرديد . (56) |
| فَيَوْمَئِذٍ لَا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ (57) |
| در آن روز ، نه عذرخواهى آنان که ستم کرده اند به حالشان سودبخش است و نه از آنان خواسته مى شود که با انجام کارهاى شايسته و تدارک گناهان خود درصدد برآيند توبيخ و سرزنش را از خود بگردانند . (57) |
| وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ ۚ وَلَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ (58) |
| همانا در اين قرآن براى مردم از هر مثَل و توصيفى که حق را به دل ها نزديک کند و بطلان راه کفر را آشکار سازد ، نمونه اى بيان کرده ايم ، و اگر نشانه و معجزه اى براى آنان بياورى ، قطعاً کسانى که کفر ورزيده اند خواهند گفت : شما جز باطل چيز ديگرى نياورده ايد . (58) |
| كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ (59) |
| اين گونه خداوند بر قلب کسانى که خدا و آيات او را نمى شناسند و قيامت را باور ندارند مهر مى زند که نه مثل هاى قرآن را بفهمند و نه نشانه ها و معجزه ها را باور کنند . (59) |
| فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ (60) |
| پس در برابر برخوردهاى ناپسند کافران که حق را باطل مى شمرند شکيبا باش; خدا وعده پيروزى به تو داده است . وعده خدا حق است و به آن وفا مى کند . مبادا کسانى که به راستى و درستى وعده هاى الهى اطمينان ندارند تو را به ترديد افکنند و باورت را سست کنند . (60) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |