| سوره 21 | سوره مبارکه الانبياء | صفحه 328 |
|
| وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءَ الزَّكَاةِ ۖ وَكَانُوا لَنَا عَابِدِينَ (73) |
| و آنان را پيشواي مردم ساختيم تا (خلق را) به امر ما هدايت کنند و هر کار نيکو را (از انواع عبادات و خيرات) و خصوص اقامه نماز و اداء زکات را به آنها وحي کرديم و آنها هم به عبادت ما پرداختند. (73) |
| وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ تَعْمَلُ الْخَبَائِثَ ۗ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ (74) |
| و لوط را هم مقام حکمفرمايي (و يا حکمت و نبوت) و علم عطا نموديم و او را از شهري که اهلش به اعمال زشت (و کار پليد لواط) ميپرداختند نجات داديم که آنها بسيار بدکار و فاسق مردمي بودند. (74) |
| وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ (75) |
| و او را در رحمت خود داخل کرديم زيرا که از مردم بسيار صالح و نيکوکار به شمار بود. (75) |
| وَنُوحًا إِذْ نَادَىٰ مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ (76) |
| و (ياد کن حکايت) نوح را که پيش از اين (خدا را به ياري خود) خواند، ما هم او را پاسخ داديم و او و اهل بيتش (و گرويدگانش) را از اندوه و بلاي سخت (طوفان) نجات داديم. (76) |
| وَنَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ (77) |
| و او را بر دفع آن قومي که آيات ما را تکذيب کردند نصرت داديم، که آن قوم بسيار بدکار (و کافر) بودند و ما همه آنها را يکسر (به طوفان) غرق کرديم. (77) |
| وَدَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ (78) |
| و (ياد کن احوال) داود و سليمان را وقتي که درباره گوسفندان بيشباني که در مزرعي چريدند (و آن را تباه کردند) قضاوت مينمودند (که از شيرشان صاحب زرع به قدر زراعتش استفاده کند) و ما بر حکم آنها گواه بوديم. (78) |
| فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ ۚ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ ۚ وَكُنَّا فَاعِلِينَ (79) |
| و ما آن قضاوت را به سليمان به وحي آموختيم و به هر يک (از سليمان و داود) مقام حکمفرمايي و دانش عطا کرديم و کوهها و مرغان را مسخر داود گردانيديم که با (آهنگ تسبيح و نغمه) او تسبيح ميکردند، و ما اين معجزات را از او پديد آورديم. (79) |
| وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ ۖ فَهَلْ أَنْتُمْ شَاكِرُونَ (80) |
| و ما به داود صنعت زره ساختن براي شما آموختيم تا شما را از زخم شمشير و آزار يکديگر محفوظ دارد، آيا شکر به جاي ميآوريد؟ (80) |
| وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ (81) |
| و باد تند سير صرصر را ما مسخر سليمان گردانيديم که به امر او بدان سرزمين (سرزمين شامات) که با برکت براي جهانيان کرديم حرکت ميکرد، و ما به همه امور عالم داناييم. (81) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |