| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 26 |
|
| وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۗ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ (170) |
| و چون کفار را گويند: پيروي از شريعت و کتابي که خدا فرستاده کنيد، پاسخ دهند که ما پيرو کيش پدران خود خواهيم بود. آيا بايست آنها تابع پدران باشند گر چه آن پدران بيعقل و نادان بوده و هرگز به حق و راستي راه نيافته باشند؟ (170) |
| وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً ۚ صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ (171) |
| و مثل کافران (در شنيدن سخن انبياء و درک نکردن معناي آن) چون حيواني است که آوازش کنند و او از آن آواز (معنايي درک نکرده و) جز صدايي نشنود، کفّار هم (از شنيدن و ديدن حق) کر و گنگ و کورند، زيرا تعقل نميکنند. (171) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ (172) |
| اي اهل ايمان، روزي حلال و پاکيزهاي که ما نصيب شما کردهايم بخوريد و شکر خدا به جاي آريد اگر شما خالص خدا را ميپرستيد. (172) |
| إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ ۖ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (173) |
| به تحقيق، خدا حرام گردانيد بر شما مردار و خون و گوشت خوک را و آنچه را که به اسم غير خدا کشته باشند، پس هر کس که به خوردن آنها محتاج و مضطر شود در صورتي که به آن تمايل نداشته و (از اندازه رمق) تجاوز نکند گناهي بر او نخواهد بود (که به قدر احتياج صرف کند که) محققا خدا آمرزنده و مهربان است. (173) |
| إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۙ أُولَٰئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (174) |
| آنان که پنهان دارند آياتي از کتاب آسماني را که خدا فرستاده بود و آن را به بهاي اندک فروشند، جز آتش جهنّم در شکم نميبرند و در قيامت خدا با آنها سخن نگويد و (از پليدي عصيان) پاکشان نگرداند، و هم آنان را در قيامت عذابي دردناک خواهد بود. (174) |
| أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَىٰ وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ (175) |
| آنها همان گروهند که اختيار کردند گمراهي را به جاي هدايت، و عذاب را به جاي آمرزش، پس چقدر بر آتش جهنم سخت جان و پرطاقتند! (175) |
| ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتَابِ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ (176) |
| اين عذاب از آن روست که خدا کتاب آسماني را به راستي فرستاد و گروهي که در آن اختلاف و مکابره کردند در اختلافي دور (از حق) خواهند بود. (176) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |