| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 7 |
|
| قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِيعًا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (38) |
| به آنان گفتيم : همگى از بهشت فرود آييد ; پس اگر از جانب من رهنمودى براى شما آمد ـ که خواهد آمد ـ کسانى که رهنمود مرا پيروى کنند ، نه ترسى آنان را فرامى گيرد و نه اندوهگين مى شوند . (38) |
| وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (39) |
| و کسانى که کفر ورزند و آيات ما را دروغ انگارند ، همدم آتش دوزخند و در آن جاودانه خواهند بود . (39) |
| يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ (40) |
| اى بنى اسرائيل ، نعمت مرا که به شما ارزانى داشته ام به خاطر داشته باشيد ، و به پيمانى که با من بسته ايد وفا کنيد آنگاه است که من نيز به عهدى که با شما بسته ام وفا خواهم کرد ، و تنها از من بيم داشته باشيد . (40) |
| وَآمِنُوا بِمَا أَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوا أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ ۖ وَلَا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ (41) |
| و به اين قرآن که آن را فرو فرستاده ام و توراتى را که با شماست تصديق مى کند ايمان بياوريد و از ميان اهل کتاب نخستين کسانى نباشيد که بدان کفر مىورزند ، و آيات مرا به بهاى ناچيز دنيا نفروشيد ، و تنها از من پروا کنيد . (41) |
| وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (42) |
| و حق را در چهره باطل آشکار نسازيد و حق را کتمان نکنيد در حالى که ]آن را[ مى دانيد . (42) |
| وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ (43) |
| و نماز را برپا داريد و زکات بپردازيد و با رکوع کنندگان رکوع کنيد . (43) |
| ۞ أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (44) |
| آيا مردم را به نيکى فرمان مى دهيد و خود را فراموش مى کنيد ، با اين که کتاب آسمانى را تلاوت مى کنيد ؟ آيا درنمى يابيد ؟ (44) |
| وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ (45) |
| و از صبر و نماز يارى جوييد ، و به راستى نماز ، کارى بس سنگين و گران است ، مگر بر فروتنان ، (45) |
| الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ (46) |
| همانان که گمان مى برند که پروردگارشان را ديدار خواهند کرد و به سوى او باز خواهند گشت . (46) |
| يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ (47) |
| اى بنى اسرائيل ، نعمت مرا که بر شما ارزانى داشته ام به خاطر داشته باشيد ، و ياد کنيد که من شما را با دادنِ نعمت هاى فراوان بر ساير امّت ها برترى بخشيدم . (47) |
| وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (48) |
| و بترسيد از روزى که هيچ کس چيزى از عذاب را از ديگرى کفايت نمى کند و شفاعتى از او پذيرفته نمى گردد و در برابر عذاب ، فديه اى معادل آن از او گرفته نمى شود و آنان يارى نخواهند شد . (48) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |