| سوره 3 | سوره مبارکه آلعمران | صفحه 65 |
|
| إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (116) |
| يهوديان و مسيحيانى که با انکار رسالت پيامبر کافر شدند ، هرگز اموال و فرزندانشان چيزى از نياز آنان را به خدا برطرف نخواهند کرد و از عذابى که خدا برايشان آماده کرده است نخواهند کاست . آنان همدم آتشند و در آن جاودانه اند . (116) |
| مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (117) |
| مَثَل آنچه آنان در زندگى دنيا براى دستيابى به اهداف نارواى خود هزينه مى کنند ، همچون مَثَل بادى است که در آن سوز و سرمايى سخت باشد و به کشتزار مردمى که برخود ستم کرده اند بوزَد و آن را تباه سازد . خدا بر آنان ستم روا نداشته است ، بلکه آنان خود بر خويشتن ستم کرده اند که اموال خود را در راه باطل هزينه نموده اند . (117) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ (118) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، به غير همکيشان خود اعتماد نکنيد و آنان را همراز خود نگيريد . آنان در حق شما از هيچ شرّ و فسادى کوتاهى نمى کنند . دوست داشته اند که شما در رنج بيفتيد و سخت زيان ببينيد . دشمنى از دهان هايشان و لحن سخنانشان آشکار است و آنچه سينه هايشان از دشمنى شما پنهان مى دارد ـ که در بيان نمى گنجد ـ بزرگ تر است . همانا ما آيات و نشانه ها را براى شما به روشنى بيان کرديم ; اگر خرد را به کار گيريد درمى يابيد . (118) |
| هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (119) |
| هان ، شما همانهايى هستيد که آنان را دوست مى داريد ، ولى آنها شما را دوست نمى دارند ، و شما به همه کتاب هاى آسمانى ايمان داريد ، ولى آنان به کتاب شما ايمان ندارند ، و چون با شما ديدار کنند گويند : ايمان آورديم . و چون با يکديگر خلوت کنند ، از خشم بر شما سرانگشتان خود را به دندان مى گزند . بگو : به خشم خود بميريد که خدا به راز سينه ها داناست . (119) |
| إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ (120) |
| اگر به شما خوشى رسد مايه اندوهشان مى شود ، و اگر به شما بدى رسد بدان شاد مى گردند . و اگر بر ناگوارى ها صبر کنيد و تقوا پيشه سازيد ، نيرنگشان اندک زيانى به شما نمى رساند ، چرا که خدا به آنچه مى کنند احاطه دارد . (120) |
| وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (121) |
| و ياد کن زمانى را که بامدادان از ميان کسان خود بيرون رفتى در حالى که براى تدارک جنگ اُحُد مؤمنان را در پايگاه هايى که مناسب پيکار بود جاى مى دادى ، و خدا سخنان آنان را مى شنيد و به راز دل هايشان دانا بود . (121) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |