| سوره 72 | سوره مبارکه الجن | صفحه 573 |
|
| وَأَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا الْقَاسِطُونَ ۖ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولَٰئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا (14) |
| و از ما جنّيان گروهى تسليم خدايند و گروهى از فرمان خدا رويگردان شده به باطل گراييده اند; اما کسانى که تسليم خدا شدند ، آنانند که آهنگ حقيقت کرده و در پى حق برآمده اند . (14) |
| وَأَمَّا الْقَاسِطُونَ فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَبًا (15) |
| و امّا باطل گرايان هيزم دوزخند و با سوختن در آتش خود ، کيفر خواهند ديد . (15) |
| وَأَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُمْ مَاءً غَدَقًا (16) |
| اى پيامبر ، بگو : به من وحى شده است که اگر جن و انس در آن راه ( تسليم خدا بودن ) پايدارى مى کردند ، ما آبى فراوان که بنوشند در اختيارشان مى گذاشتيم ( نعمتى فراوان روزى آنان مى کرديم ) . (16) |
| لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَمَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا (17) |
| تا آنان را در آنچه به ايشان داده ايم بيازماييم . و هر کس از ياد پروردگارش روى برتابد ، خدا او را به عذابى که فراز آيد و بر او چيره شود ، درخواهد آورد . (17) |
| وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا (18) |
| و به من وحى شده است که اعضاى هفتگانه سجده از آنِ خداست; پس با آنها تنها او را عبادت کنيد و با وجود خدا کسى را نپرستيد ( براى هيچ کس جز او سجده نکنيد ) . (18) |
| وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا (19) |
| و اين گونه بود که وقتى محمّد ، بنده خدا ، به نماز مى ايستاد و خدا را عبادت مى کرد ، مى رفت که انبوهى از مشرکان بر او گرد آيند و به تمسخرش گيرند . (19) |
| قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا (20) |
| بگو : من با اين کار هدفى جز اين ندارم که پروردگارم را عبادت کنم و کسى را با او شريک نسازم و اين کارى درخور سرزنش يا شگفتى نيست . (20) |
| قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا (21) |
| بگو : من نه مى توانم به شما زيانى برسانم و نه مى توانم با رساندن شما به حقيقت سودى عايدتان کنم شما اختيار زيانى را ندارم و هدايت شدن شما نيز در اختيار من نيست . (21) |
| قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا (22) |
| بگو : هرگز کسى نمى تواند مرا در برابر خدا از گزندى که او براى من خواسته است پناه دهد ، و من هرگز پناهگاهى جز او نمى يابم . (22) |
| إِلَّا بَلَاغًا مِنَ اللَّهِ وَرِسَالَاتِهِ ۚ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا (23) |
| آرى ، من جز ابلاغ پيام خدا و انجام رسالت هاى او پناهى ندارم . و هر کس از خدا و رسول او فرمان نبرد ، قطعاً آتش دوزخ براى اوست و براى هميشه در آن ماندگار خواهد بود . (23) |
| حَتَّىٰ إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرًا وَأَقَلُّ عَدَدًا (24) |
| کافران ، تا آن گاه که آتش دوزخ را که به آنان وعده داده مى شود ببينند پيامبر را ناتوان و کم ياور مى پندارند ، از آن پس درمى يابند که چه کسى ياورش ناتوان تر و شمار سپاهش کمتر است . (24) |
| قُلْ إِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ مَا تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَدًا (25) |
| بگو : من نمى دانم آيا آن عذابى که به شما وعده داده مى شود نزديک است يا پروردگارم براى آن سرآمدى دور مقرر مى کند . (25) |
| عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِ أَحَدًا (26) |
| تنها خداست که داناى غيب و نهان است و هيچ کس را بر غيب خود آگاه نمى کند ، (26) |
| إِلَّا مَنِ ارْتَضَىٰ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا (27) |
| مگر کسانى را که از آنان خشنود باشد که آنان پيامبرانند ، که خداوند پيشاروى آنان ( از هنگامى که وحى را دريافت مى کنند تا وقتى که آن را به مردم مى رسانند ) و نيز از پشت سرشان ( از زمان صدور وحى تا هنگامى که به ايشان برسد ) نگهبانانى را براى حراست از وحى گسيل مى دارد . (27) |
| لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَىٰ كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا (28) |
| تا معلوم دارد که آنان پيام هاى پروردگارشان را چنان که بوده است ابلاغ کرده اند ، و علم خدا به وحيى که در درونشان جاى گرفته است احاطه دارد و خدا هر چيزى را شماره کرده و به عدد آن آگاه است . (28) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |