| سوره 70 | سوره مبارکه المعارج | صفحه 571 |
|
| يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا (11) |
| اگر از خدا آمرزش بخواهيد ، ابرهاى پر باران براى شما مى فرستد تا باران هاى سودمند بر شما فرو ريزند . (11) |
| وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهَارًا (12) |
| و شما را با اموال و پسرانى يارى مى کند و بوستان هايى انبوه از درختان براى شما پديد مى آورد و جويبارهايى برايتان قرار مى دهد . (12) |
| مَا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا (13) |
| شما را چه شده است که مأيوس شده ايد از اين که خدا بر جايگاه و مرتبت ربوبيت باشد و عبادت ويژه او گردد ؟ (13) |
| وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا (14) |
| در حالى که ( تدبير امور شما در اختيار اوست ، زيرا ) اوست که شما را مرحله به مرحله خلق کرده است . (14) |
| أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا (15) |
| آيا نديده ايد که خدا چگونه هفت آسمان را که بر فراز يکديگرند پديد آورده است ؟ (15) |
| وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا (16) |
| و ماه را در آنها تابان ساخته و خورشيد را چون چراغى درخشان قرار داده است ؟ (16) |
| وَاللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا (17) |
| و خدا شما را از زمين همچون روياندن گياه رويانده است . (17) |
| ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا (18) |
| سپس شما را بعد از مرگ به آن باز مى گرداند و روز قيامت شما را از آن زنده بيرون مى آورد . (18) |
| وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِسَاطًا (19) |
| و خدا زمين را براى شما چون بسترى گسترده قرار داده است ، (19) |
| لِتَسْلُكُوا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا (20) |
| تا راه هايى فراخ از آن برگيريد و در آنها گام بسپريد . (20) |
| قَالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَاتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا (21) |
| نوح ] در ادامه شکايت از قومش [ گفت : پروردگارا ، آنان مرا نافرمانى کردند و از کسانى پيروى نمودند که مال و فرزندشان جز زيان بر آنان نيفزودند . (21) |
| وَمَكَرُوا مَكْرًا كُبَّارًا (22) |
| و دست به نيرنگى بس بزرگ زدند . (22) |
| وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا (23) |
| و گفتند : اى مردم ، مبادا معبودانتان را واگذاريد; به ويژه « ودّ » و « سواع » و « يغوث » و « يعوق » و « نسر » را هرگز رها نکنيد و از پرستش آنها دست برنداريد . (23) |
| وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِيرًا ۖ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا ضَلَالًا (24) |
| و ] بدين گونه [ بسيارى از مردم را گمراه کردند . خداوندا ، اين ستمکاران را جز گمراهى ميفزاى . (24) |
| مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْصَارًا (25) |
| سرانجام آنان به سبب گناهانشان در طوفان آب فرو برده شدند و بى درنگ به آتشى سوزان درآورده شدند ، و جز خدا ياورانى براى خود نيافتند که آنان را از عذاب برهانند ] و خدا هم مقرر داشته بود که آنان را يارى نکند [ . (25) |
| وَقَالَ نُوحٌ رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا (26) |
| و نوح گفت : پروردگارا ، از کافران هيچ کس را بر روى زمين باقى مگذار ، (26) |
| إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا (27) |
| زيرا اگر آنان را باقى گذارى ، بندگان با ايمان تو را گمراه مى کنند و خود نيز جز نسلى گنهکارِ زشت کردار و کفرپيشه به بار نمى آورند . (27) |
| رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا (28) |
| پروردگارا ، مرا و پدر و مادرم و از مردم اين عصر هر کسى را که به خانه ام درآمده و با ايمان باشد بيامرز ، و همه مردان و زنان با ايمان را در هر عصرى که باشند ببخشاى ، و اين ستمکاران را در دنيا و آخرت جز تباهى و هلاکت ميفزاى . (28) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |