| سوره 64 | سوره مبارکه التغابن | صفحه 557 |
|
| وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ خَالِدِينَ فِيهَا ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (10) |
| و کسانى که کافر شدند و آيات ما را دروغ انگاشتند اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود ، و آن بد بازگشتگاهى است . (10) |
| مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ ۚ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (11) |
| هيچ گزندى جز به اذن خدا به کسى نمى رسد; و هر کس به خدا ايمان بياورد ، خدا دل او را به درک ربوبيت عام الهى راه مى نمايد ، و خدا به هر چيزى به خوبى داناست . (11) |
| وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ ۚ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ (12) |
| و خدا را فرمان بريد و به آيينى که براى شما مقرّر کرده است پاى بند باشيد و به دستورات پيامبر گردن نهيد; پس اگر روى برتافتيد ، پيامبر شما را به انجام فرمان الهى و دستورات خود وادار نخواهد کرد ، چرا که برعهده فرستاده ما جز ابلاغ آشکار پيام چيزى نيست . (12) |
| اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (13) |
| خداست که معبودى شايسته پرستش جز او نيست; پس غير او را فرمان نبريد که فرمانبردارى خود نوعى پرستش است ، و مؤمنان بايد در امور خود تنها بر خدا توکل کنند . (13) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ ۚ وَإِنْ تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (14) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، قطعاً برخى از همسران و فرزندان شما دشمن شما هستند و مى خواهند شما را از پاى بندى به ايمان و کارهاى شايسته بازدارند; از آنان برحذر باشيد . و اگر از خطايشان درگذريد و بدون هيچ سرزنشى از آنان چشم پوشى کنيد و آنان را ببخشاييد ، خدا شما را مى آمرزد و از رحمت خود برخوردار مى سازد ، چرا که خداوند آمرزنده و مهربان است . (14) |
| إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۚ وَاللَّهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ (15) |
| جز اين نيست که اموال و فرزندان شما وسيله آزمايش شما هستند ، پس مبادا آنها شما را به خود مشغول کنند و از طاعت خدا بازدارند که پاداش بزرگ تنها نزد خداست . (15) |
| فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَأَنْفِقُوا خَيْرًا لِأَنْفُسِكُمْ ۗ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (16) |
| پس تا مى توانيد از خدا پروا کنيد و سخنش را بشنويد و او را فرمان بريد و از اموالتان انفاق کرده و خيرى براى خود پيش فرستيد . و هر کس از بخل و آز نفس خود مصون بماند و از بخشش اموال خود به ديگران دلتنگ نشود ، آنانند سعادتمندان . (16) |
| إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ (17) |
| اگر با انفاق خود ، به خدا وامى نيکو دهيد ، خدا هنگام پرداخت آن ، آن را دوچندان به شما بازمى گرداند و شما را مى آمرزد ، و خدا بسيار سپاسگزار و بردبار است . (17) |
| عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (18) |
| او داناى نهان و آشکار و شکست ناپذير و حکيم است . (18) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |