| سوره 57 | سوره مبارکه الحديد | صفحه 541 |
|
| لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ۖ وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ ۚ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ (25) |
| همانا ما پيامبران خود را با دلايل قاطع و معجزاتى که حقانيت رسالت آنان را آشکار مى ساخت فرستاديم و با آنها کتاب آسمانى و دين را که معيار عقايد و اعمال انسان هاست فرود آورديم ، تا مردم همواره به عدل و داد برپا باشند و آهن را که در آن نيرويى سخت براى رزم و دفاع است و منافع ديگرى نيز براى مردم دارد آفريديم . آرى چنين کرديم تا امورى که بايد ، تحقق يابد و تا خدا آن کسى را که در نهان از ديد پيامبران ، خدا و پيامبرانش را يارى مى کند از ديگران مشخص سازد . به يقين خدا نيرومند و شکست ناپذير است . (25) |
| وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا وَإِبْرَاهِيمَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ ۖ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ (26) |
| و همانا ما نوح و ابراهيم را به رسالت فرستاديم و در ميان نسل آن دو ، نبوّت و کتاب را قرار داديم; پس گروهى از آنان هدايت يافتند و بسيارى از آنان از حد و مرز الهى بيرون رفتند . (26) |
| ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَىٰ آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۖ فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ (27) |
| سپس پيامبران ديگر خود را نيز بر طريقه آنان پى در پى فرستاديم ، و عيسى پسر مريم را از پى آنان آورديم و به او انجيل را عطا کرديم ، و در دل هاى کسانى که از او پيروى کردند مهربانى و رحمت قرار داديم . آنان رهبانيّت ( عزلت براى عبادت ) را از پيش خود درآوردند ، ما آن را در آيينشان مقرر نکرديم ولى به آن روى آوردند تا خشنودى خدا را بجويند ، اما حدّ و مرز آن را چنان که بايد رعايت نکردند; پس به کسانى از آنان که ايمان آوردند اجرشان را عطا کرديم و بسيارى از آنان از مرز دين خارج شدند . (27) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَآمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَيَجْعَلْ لَكُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (28) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، از خدا پروا کنيد و به پيامبرش محمّد ايمانى راستين بياوريد ( همه دستورات او را اطاعت کنيد ) که خداوند به ازاى ايمان و اطاعت شما دو بهره از رحمت خود را به شما ارزانى خواهد کرد و برايتان نورى قرار خواهد داد که در دنيا در پرتو آن حرکت کنيد و نيک و بد را بشناسيد و در آخرت راه بهشت را بيابيد و آن را بپيماييد ، و گناهان شما را خواهد بخشيد ، و خدا آمرزنده و مهربان است . (28) |
| لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ ۙ وَأَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ (29) |
| آرى ، ما مؤمنان را به درجات بالاتر ايمان دعوت کرديم و دو بهره از رحمت خود را به آنان وعده داديم تا اهل کتاب ] يهود و نصارا [ باور نکنند که مؤمنان نمى توانند به چيزى از فضل خدا دست يابند . اين وعده براى آن است که فضل و بخشش به دست خداست ، آن را به هر که بخواهد مى دهد ، و خدا داراى فضل و بخشش بزرگ است . (29) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |