| سوره 57 | سوره مبارکه الحديد | صفحه 539 |
|
| يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَىٰ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (12) |
| آن پاداش نفيس روزى به انفاق کنندگان داده مى شود که مردان و زنان مؤمن را مى بينى که نورشان پيشاپيش آنان و در طرف راستشان به سرعت مى رود ، چرا که خود به سوى درجات بهشت و مقام قرب الهى با شتاب در حرکت اند . فرشتگان به آنان مى گويند : امروز مژدگانىِ شما باغ هايى آکنده از درختان است که از زير آنها جويبارها روان است; جاودانه در آن جا خواهيد بود . اين است سعادت بزرگ . (12) |
| يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ (13) |
| روزى که مردان و زنان منافق که در تاريکى ها فرو رفته اند ، به مؤمنان مى گويند : در انتظار ما باشيد تا به شما برسيم و از نور شما برگيريم . در پاسخ آنان گفته مى شود : به دنيا که پشت سر نهاديد باز گرديد و با ايمان و کردار شايسته نورى بجوييد که روشنايِى امروز برخاسته از ايمان و عمل شايسته ديروز است . آن گاه ميان مؤمنان و منافقان ديوارى کشيده مى شود که مؤمنان را احاطه مى کند و درى دارد; درونِ آن رحمت و بُرونش از جانب آن عذاب است . (13) |
| يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ وَلَٰكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ حَتَّىٰ جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (14) |
| منافقان ، اهل ايمان را ندا در مى دهند که مگر ما با شما بر يک آيين نبوديم ؟ مؤمنان مى گويند : چرا ، ولى شما خود را به بلا و هلاکت افکنديد و در انتظار آن بوديد که براى دين و دينداران سختى ها پديد آيد ، و در شکّ و ترديد به سر برديد و آرزوها شما را فريب داد ، تا آن که فرمان خدا آمد و مرگْ شما را درگرفت ، و شيطانِ حيله گر با نشان دادن جلوه هاى عفو و رحمت خدا شما را اغفال کرد . (14) |
| فَالْيَوْمَ لَا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَلَا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ مَأْوَاكُمُ النَّارُ ۖ هِيَ مَوْلَاكُمْ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (15) |
| پس امروز نه از شما منافقان و نه از کسانى که کافر شدند ، فديه اى که خود را به وسيله آن از آتش دوزخ برهانيد ، گرفته نمى شود; جايگاهتان آتش است و آن تنها ياور شماست و بد بازگشتگاهى است . (15) |
| ۞ أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ (16) |
| آيا براى کسانى که ايمان آورده اند هنگامِ آن نرسيده است که دل هايشان به ياد خدا و آن کتابِ سراسر حقى که از جانب خدا نازل شده است خاشع شود و مانند کسانى نباشند که قبلاً به آنان کتاب آسمانى داده شد و زمان بر آنان به درازا کشيد ، پس دل هايشان سخت شد و بسيارى از آنان عبادت خدا را رها کردند و به گناهان روى آوردند و فاسق شدند ؟ (16) |
| اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (17) |
| بدانيد که خدا زمين را پس از مردنش ، با رويش گياهان زنده مى کند ، و هم او مى تواند دل هاى سخت را نرم و خاشع گرداند; شما نيز زمينه خشوع را در دل هايتان فراهم سازيد . به راستى ما آيات و نشانه ها را براى شما به روشنى بيان کرده ايم ، باشد که به خرد دريابيد . (17) |
| إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ وَأَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ (18) |
| همانا مردان و زنانى که صدقه داده اند و کسانى که با انفاقشان در راه خدا به خداوند وامى نيکو داده اند ، آنچه پرداخته اند براى آنان دو چندان مى شود و در آخرت پاداشى نفيس و گرانمايه خواهند داشت . (18) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |