| سوره 49 | سوره مبارکه الحجرات | صفحه 516 |
|
| وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّىٰ تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (5) |
| و اگر آنان صبر مى کردند و تو را از پشت اتاق ها صدا نمى زدند تا خود به سويشان بيرون روى و با آنان ديدار کنى ، برايشان بهتر بود; زيرا با اين روش ، مقام رسالت را پاس داشته و درخور آمرزش و رحمت الهى مى شدند ، و خدا آمرزنده و مهربان است . (5) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ (6) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، اگر فاسقى براى شما خبرى مهم آورد ، درباره آن تحقيق کنيد ، تا مبادا از روى نادانى به قومى آسيب برسانيد ، آن گاه از آنچه بر سرشان آورده ايد پشيمان شويد . (6) |
| وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ ۚ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ (7) |
| و بدانيد که رسول خدا در ميان شماست و شما بايد اين نعمت را پاس بداريد . اگر او در بسيارى از امور از آراى شما پيروى کند دچار زحمت مى شويد و به هلاکت مى افتيد و خدا نخواسته است که چنين شود ، بلکه ايمان را براى شما دوست داشتنى قرار داد و آن را در دل هاى شما بياراست و کفر و فسق و گناه را در نظرتان ناخوشايند ساخت تا رشد يابيد; و آنان که ايمان را دوست دارند و از کفر بيزارند رشديافتگان اند . (7) |
| فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً ۚ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (8) |
| آرى ، اين موهبت ها به مؤمنان داده شد تا براى آنان از جانب خدا فضل و نعمتى باشد ، و اين عنايت ها بى مورد و گزاف نيست ، بلکه خدا به شايستگانِ فضل و نعمت آگاه و کارهاى او از روى حکمت است . (8) |
| وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا ۖ فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا ۖ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ (9) |
| و اگر دو گروه از مؤمنان با يکديگر پيکار کنند ، ميان آنان صلح و سازش برقرار سازيد; پس اگر يکى از آن دو گروه بر ديگرى ستم کرد و تعدى نمود ، با آن گروهى که ستم مى کند بجنگيد تا به فرمان خدا بازگردد و حکم او را گردن نهد . پس اگر بازگشت و حکم خدا را گردن نهاد ، ميان آن دو گروه صلحى عادلانه برقرار کنيد; بدين طريق که اگر گروه تجاوزگر خونى ريخته يا حقى را پايمال کرده حکم خدا را درباره اش اجرا کنيد و همواره به عدالت رفتار نماييد ، چرا که خدا دادگران را دوست مى دارد . (9) |
| إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ (10) |
| همه مؤمنان ـ چه آنان که با يکديگر در ستيزند و چه غير آنان ـ جز اين نيستند که با يکديگر برادرند ، پس بر شما فرض است که ميان آن دو گروه از برادرانتان که با يکديگر در ستيزند صلح و سازش برقرار کنيد و همگان تقواى الهى را رعايت کنيد ، باشد که مورد رحمت قرار گيريد . (10) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسَىٰ أَنْ يَكُونُوا خَيْرًا مِنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِنْ نِسَاءٍ عَسَىٰ أَنْ يَكُنَّ خَيْرًا مِنْهُنَّ ۖ وَلَا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ ۖ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (11) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، نبايد مردانى مردانِ ديگر را به مسخره گيرند ، شايد آنان نزد خدا از اينان بهتر باشند ، و نبايد زنانى زنانِ ديگر را به مسخره گيرند ، شايد آنان نزد خدا از اينان بهتر باشند ، و عيوب يکديگر را فاش نسازيد و يکديگر را با لقب ها و عنوان هاى بد ياد مکنيد . ياد کردن مردم به بدى پس از ايمان آوردن آنان نارواست ، و کسانى که از اين گناهان توبه نکنند آنان ستمکارند . (11) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |