| سوره 46 | سوره مبارکه الاحقاف | صفحه 506 |
|
| وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنْصِتُوا ۖ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ (29) |
| و ياد کن زمانى را که گروهى از جنّيان را به سوى تو متوجّه ساختيم ، آنان به قرآن گوش مى سپردند; پس چون بر تلاوت قرآن حضور يافتند به يکديگر گفتند : ساکت باشيد تا گوش فرا دهيم . پس هنگامى که تلاوت قرآن پايان يافت ، به سوى قوم خود بازگشتند و به هشدار آنان همّت گماشتند . (29) |
| قَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ (30) |
| گفتند : اى هم تباران ، همانا ما ] آياتى از [ يک کتاب آسمانى را که پس از موسى نازل شده و کتاب هاى آسمانى پيش از خود را تصديق مى کند شنيديم; کتابى که هر کس از آن پيروى کند او را به سوى حق و به راهى راست رهنمون مى شود . (30) |
| يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ (31) |
| اى هم تباران ، اين پيامبر را که به سوى خدا دعوت مى کند اجابت کنيد و به او ايمان بياوريد ، که اگر ايمان بياوريد خدا گناهان گذشته شما را بر شما مى بخشد و شما را از عذابى دردناک پناه مى دهد . (31) |
| وَمَنْ لَا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءُ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ (32) |
| و کسانى که دعوت کننده به سوى خدا را اجابت نکنند و به او ايمان نياورند ، ] بدانند که [ هرگز در پهنه زمين از سلطه خدا خارج نمى شوند و جز خدا سرپرستانى ندارند که آنان را يارى دهند . اينان در گمراهى آشکارى فرو رفته اند . (32) |
| أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ۚ بَلَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (33) |
| آيا منکران رستاخيز به روشنى ندانسته اند که آن خدايى که آسمان ها و زمين را پديد آورد و در آفرينش آنها درمانده نشد ، قادر است که همه مردگان را زنده کند ؟ آرى ، او بر اين کار قدرت دارد ، زيرا او به هر چيزى تواناست . (33) |
| وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ ۖ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (34) |
| و روزى که منکران رستاخيز بر آتش عرضه مى شوند ، به آنان گفته مى شود : آيا اين آتش حق نيست ؟ مى گويند : چرا ، سوگند به پروردگارمان که حق است . خدا به آنان مى گويد : پس به سزاى اين که کفر مىورزيديد اين عذاب را بچشيد ! (34) |
| فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ ۚ بَلَاغٌ ۚ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ (35) |
| پس اى پيامبر ، همان گونه که پيامبرانِ صاحب شريعت صبر کردند تو نيز صبر کن و شتاب در عذاب آنان را مخواه ، که زمان عذابشان چندان دور نيست . روزى که آنچه را وعده داده مى شوند بنگرند ، گويى جز بخشى از يک روز را در زمين به سر نبرده اند . اين قرآن ابلاغى است از جانب خدا . پس آيا جز مردم نافرمان را به هلاکت مى رسانند ؟ (35) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |