| سوره 46 | سوره مبارکه الاحقاف | صفحه 503 |
|
| وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاءً وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِرِينَ (6) |
| و چون مردم از گورها برانگيخته شوند و به سوى محشر روانه گردند ، معبودانِ اهل شرک دشمنِ پرستشگران خود شوند و با تبرّى از آنان به عبادتشان کافر گردند . (6) |
| وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ هَٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌ (7) |
| و چون آيات روشن و ترديدناپذير ما بر آنان تلاوت شود ، کسانى که کافر شده اند ، درباره آن آياتِ سراسر حق ـ آن گاه که به ايشان رسد ـ مى گويند : اين افسونى است آشکار . (7) |
| أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۖ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ ۖ كَفَىٰ بِهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ ۖ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (8) |
| بلکه مى گويند : محمّد خود قرآن را ساخته و آن را کلام خدا مى شمرد . بگو : اگر من آن را ساخته باشم ، خداوند مرا گرفتار عذاب مى کند و شما را ياراى آن نيست که چيزى از عذابِ او را از من بگردانيد . او به ياوه سرايى شما درباره قرآن داناتر است . در اثبات الهى بودن قرآن همين بس که خدا ميان من و شما گواهى دهد . او بسيار آمرزنده و مهربان است که پيامبران را براى هدايت مردم برمى انگيزد . (8) |
| قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِنَ الرُّسُلِ وَمَا أَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِي وَلَا بِكُمْ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ وَمَا أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ (9) |
| به آنان بگو : من در رفتار و کردارم راه تازه اى برخلاف پيامبرانِ پيشين برنگزيده ام و نمى دانم با من و شما چه خواهد شد و چه پيشامدى براى ما رخ خواهد داد ، مگر اين که در اين باره به من وحى شود ، و من جز از آنچه به سويم وحى مى شود ، پيروى نمى کنم و جز پيامبرى هشداردهنده که پيامش را به روشنى بيان مى کند ، نيستم . (9) |
| قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَكَفَرْتُمْ بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَىٰ مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (10) |
| به مشرکان بگو : به من خبر دهيد ، اگر اين قرآن از جانب خدا باشد در حالى که شما بدان کافر شده ايد ، و نيز اگر شاهدى از بنى اسرائيل بر کتابى که معارف آن مانند قرآن است شهادت دهد و از پى آن به قرآن ايمان بياورد و شما از پذيرش آن تکبّر ورزيد ، آيا با اين وصف شما گمراه نيستيد ؟ به يقين خداوند ستمکاران را به سوى حق رهنمون نمى شود . (10) |
| وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَا سَبَقُونَا إِلَيْهِ ۚ وَإِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ فَسَيَقُولُونَ هَٰذَا إِفْكٌ قَدِيمٌ (11) |
| و کسانى که کافر شدند ، درباره مؤمنان گفتند : اگر ايمان به قرآن پسنديده بود ، آنان که فرومايه اند در ايمان به آن بر ما سبقت نمى گرفتند . و چون بدان هدايت نيافته اند خواهند گفت : اين قرآن دروغى کهنه و قديمى است . (11) |
| وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَىٰ إِمَامًا وَرَحْمَةً ۚ وَهَٰذَا كِتَابٌ مُصَدِّقٌ لِسَانًا عَرَبِيًّا لِيُنْذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَبُشْرَىٰ لِلْمُحْسِنِينَ (12) |
| آنان قرآن را دروغ مى شمرند در صورتى که پيش از آن ، کتابِ موسى که پيشواى بنى اسرائيل و مايه رحمت آنان بود وجود داشته است ، و اين قرآن کتابى است به زبان عربى که تصديق کننده آن است و با اين هدف نازل شده است که ستمکاران را هشدار دهد و براى نيکوکاران بشارتى باشد . (12) |
| إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (13) |
| همانا کسانى که گفتند : پروردگار ما خداست ، سپس بى هيچ انحرافى بر اين سخن ثابت قدم ماندند ، نه ترسى بر آنان خواهد بود و نه اندوهگين مى شوند . (13) |
| أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (14) |
| اينان اهل بهشتند و جاودانه در آن خواهند بود; اين پاداش را در برابر کارهاى شايسته اى که مى کردند ، به آنان مى دهند . (14) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |