| سوره 43 | سوره مبارکه الزخرف | صفحه 495 |
|
| إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (74) |
| به يقين گنهکاران در عذاب دوزخ جاودانند . (74) |
| لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ (75) |
| عذاب از آنان کاسته نمى شود و در آن جا از رحمت خدا نااميدند . (75) |
| وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَٰكِنْ كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ (76) |
| و ما به آنان ستم نکرديم ، بلکه آنان به خود ستم کردند که با کارهاى ناشايسته خود اين عذاب را براى خويش فراهم آوردند . (76) |
| وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ ۖ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ (77) |
| و دوزخيان بانگ برمى آورند : اى نگهبانِ دوزخ ، از پروردگارت بخواه که بر مرگ ما حکم کند و نابودمان سازد . نگهبان دوزخ مى گويد : شما در اين عذاب دردناک ماندگار خواهيد بود . (77) |
| لَقَدْ جِئْنَاكُمْ بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ (78) |
| ما فرشتگان براى شما آدميان حق را آورديم ، ولى بيشترتان حق را خوش نداشتيد . (78) |
| أَمْ أَبْرَمُوا أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ (79) |
| آنان نه تنها حق را خوش نداشتند ، بلکه بر ضدّ پيامبر نيرنگى سخت به کار بردند ، و اين ماييم که بر ضدّ آنان استوارکننده کيد هستيم . (79) |
| أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ ۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ (80) |
| آيا مى پندارند که ما آنچه را در درون خويش با خود مى گويند و آنچه را با يکديگر به راز مى گويند نمى شنويم ؟ چرا ، همه آنها را مى شنويم ، و فرستادگان ما که نزد آنان براى ثبت اعمالشان حضور دارند ، آنها را مى نويسند . (80) |
| قُلْ إِنْ كَانَ لِلرَّحْمَٰنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ (81) |
| اى پيامبر ، به آنان که خدا را صاحب فرزند مى انگارند ، بگو : اگر خداى رحمان را فرزندى باشد من نخستين پرستنده او خواهم بود . (81) |
| سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ (82) |
| منزّه است پروردگار آسمان ها و زمين ، خداوندگار عرش ، از آنچه او را بدان وصف مى کنند . (82) |
| فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ (83) |
| پس رهايشان کن ، آنان در ناراستى ها فرو مى روند و در دنيا به بازى و سرگرمى مى پردازند تا آن روزشان را که به آنان وعده داده مى شد ديدار کنند . (83) |
| وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَٰهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَٰهٌ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ (84) |
| و اوست که در آسمان خدايى است شايسته عبادت و در زمين نيز خدايى است سزاوار پرستش ، و اوست که حکيم و داناست . (84) |
| وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (85) |
| و پر خير و برکت است آن که فرمانروايى آسمان ها و زمين و آنچه ميان آنهاست از آنِ اوست و علم به زمانِ برپايى قيامت نزد اوست و به سوى او باز گردانده مى شويد . (85) |
| وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (86) |
| و کسانى را که مشرکان به جاى او مى پرستند اختيار شفاعت ندارند; فقط کسانى مى توانند شفاعت کنند که به يکتايى خدا ، آن باورِ درست ، اعتراف کرده باشند و حال و کار کسى را که در حق او شفاعت مى کنند ، بدانند . (86) |
| وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ (87) |
| و اگر از مشرکان بپرسى چه کسى آنان را آفريده است ؟ قطعاً خواهند گفت : « خدا » . پس تا کى از حق بازداشته و به سوى باطل کشانده مى شوند ؟ (87) |
| وَقِيلِهِ يَا رَبِّ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ (88) |
| و خداوند به سخن پيامبر آگاه است که گفت : پروردگارا ، اينان مردمى هستند که ايمان نمى آورند . (88) |
| فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (89) |
| پس تو اى پيامبر ، از آنان روى بگردان و با مسالمت با آنان وداع کن و ترکشان نماى ، که به زودى فرجام کار خود را خواهند دانست . (89) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |