| سوره 43 | سوره مبارکه الزخرف | صفحه 490 |
|
| وَالَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَيْتًا ۚ كَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ (11) |
| و همان کسى که از آسمان آبى به اندازه فرو فرستاد ، و به وسيله آن سرزمينى را که مرده بود با رويش گياهان زنده ساختيم . شما نيز اين گونه زنده از گورها بيرون آورده مى شويد . (11) |
| وَالَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَ (12) |
| و همان کسى که انواع موجودات را آفريد ، و براى شما کشتى ها و شترانى که بر آنها سوار مى شويد پديد آورد ، (12) |
| لِتَسْتَوُوا عَلَىٰ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ (13) |
| تا بر پشتِ آنها قرار گيريد ، سپس نعمت پروردگارتان را ـ آن گاه که بر مرکب ها نشستيد ـ ياد کنيد و بگوييد : پاک و منزّه مى دانيم کسى را که اين مرکب را به تسخير ما در آورد و گرنه ما را ياراى آن نبود که اين را در اختيار خويش گيريم . (13) |
| وَإِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ (14) |
| و قطعاً ما به سوى پروردگارمان بازخواهيم گشت . (14) |
| وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءًا ۚ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ (15) |
| مشرکان خداى يکتا را وجودى مرکّب انگاشتند آن گاه که با قائل شدن فرزند براى او ، بعضى از بندگانش را جزئى براى او قرار دادند . به راستى که انسان بسيار ناسپاس است و ناسپاسى او آشکار است . (15) |
| أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَاكُمْ بِالْبَنِينَ (16) |
| آيا از آنچه مى آفريند دخترانى را به فرزندى برگرفته و پسران را به شما اختصاص داده است ؟ (16) |
| وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ (17) |
| آنان چنين مى پندارند ، در صورتى که وقتى يکى از آنان را به آنچه همسان خداى رحمان انگاشته و دختر او شمرده است مژده دهند ، چهره اش از شدت اندوه کبود مى شود و آکنده از خشم مى گردد . (17) |
| أَوَمَنْ يُنَشَّأُ فِي الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِي الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ (18) |
| آيا زنان را که در زر و زيور پرورش داده مى شوند و هنگام مجادله بيانى نارسا دارند فرزند خدا مى انگارند ؟ (18) |
| وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَٰنِ إِنَاثًا ۚ أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ ۚ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ (19) |
| و آنان فرشتگان را که بندگان خداوند رحمانند دختر پنداشتند; آيا هنگام آفرينش آنها حضور داشتند که به دختر بودنشان گواهى مى دهند ؟ بى گمان گواهى آنان ثبت مى شود و روز قيامت مورد بازخواست قرار خواهند گرفت . (19) |
| وَقَالُوا لَوْ شَاءَ الرَّحْمَٰنُ مَا عَبَدْنَاهُمْ ۗ مَا لَهُمْ بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ (20) |
| و ] به گمان خود بر درستىِ پرستش فرشتگان برهان آوردند و [ گفتند : اگر خداى رحمان مى خواست ، ما آنها را نمى پرستيديم ، زيرا هر چه را که او نخواهد ، تحقق نمى پذيرد . آنان به اين سخن هيچ علمى ندارند و نمى دانند که مشيّت الهى چيست و چگونه است ، و جز به حدس و گمان سخن نمى گويند . (20) |
| أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا مِنْ قَبْلِهِ فَهُمْ بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ (21) |
| آيا پيش از قرآن کتابى آسمانى به آنان داده و پرستش فرشتگان را در آن روا شمرده ايم تا بدان تمسّک جويند و بر کردار خويش حجّت آورند ؟ (21) |
| بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ (22) |
| نه ، آنان هيچ دليلى ندارند ، بلکه گفتند : ما پدران خود را بر آيينى يافتيم و راه و رسم آنان را دنبال نموده و رهيافته ايم . (22) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |