| سوره 42 | سوره مبارکه الشورى | صفحه 484 |
|
| فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (11) |
| او پَديدآورنده آسمان ها و زمين است . از جنس خودتان براى شما همسرانى قرار داد ، و از دام ها نيز جفت هايى براى آنها آفريد . او با اين آفرينش تعداد شما آدميان و دام ها را فراوان مى سازد . هيچ چيزى مانند او نيست ، و اوست که دعاى بندگان را مى شنود و کردارشان را مى بيند . (11) |
| لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (12) |
| کليدهاى آسمان ها و زمين از آنِ اوست . روزى را براى هر که بخواهد گشاده مى سازد و بر هر که بخواهد تنگ مى گيرد . به يقين او به هر چيزى داناست; پس نياز موجودات را مى داند و براساس آن روزى شان مى دهد . (12) |
| ۞ شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ۖ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ۚ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ۚ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ (13) |
| خداوند حقايقى از دين را که به نوح سفارش کرد و همچنين احکام و معارفى را که به تو وحى کرديم و نيز آنچه را که به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش نموديم ، همه را براى شما امت اسلام بيان نمود و جزو شريعت شما قرار داد و شما را به پيروى از آن فرا خواند . فرمان خدا اين است که تمامى احکام و معارف اين آيين را برپا داريد و در آن اختلاف نيفکنيد به گونه اى که بخشى را بپذيريد و بخشى را واگذاريد . بر مشرکان آنچه آنان را بدان فرا مى خوانى گران آمده و پذيرفتن آن برايشان دشوار شده است . خداست که هر که را بخواهد به اين آيين متمايل مى سازد و هر کس به سوى خدا باز آيد به سوى آن آيين هدايتش مى کند . (13) |
| وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (14) |
| امّت هاى پيامبران هنگامى پراکنده شدند و به اختلافات دينى روى آورند که علم برايشان حاصل شده بود و حق را شناخته بودند . آنان به سبب برترى جويى و ستمى که در ميانشان بود به اختلافات روى آوردند و در دين خدا اختلاف افکندند . و اگر از جانب پروردگارت سخنى نرفته بود مبنى بر اين که امّت ها تا سرآمدى معين در زمين مى مانند ، قطعاً ميانشان داورى شده بود و به سزاى کردارشان هلاک شده بودند . و کسانى که پس از آن اختلاف کنندگان وارث کتاب آسمانى شدند درباره آن سخت در شک و ترديد افتادند . (14) |
| فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ ۖ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ۖ وَقُلْ آمَنْتُ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتَابٍ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ (15) |
| پس بدين سبب که خدا دينى براى تو و امّتت تشريع کرده که جامع اديان گذشته است به دعوت همگان بپرداز و آن گونه که فرمان يافته اى بر راه راست پايدار باش و از هواهاى نفسانى آنان پيروى مکن و بگو : به هر کتابى که خدا فرو فرستاده است ايمان آورده ام و فرمان يافته ام که ميان شما به عدالت رفتار کنم ، چرا که پروردگار ما و شما خداست و در آيين او همه باهم برابريم . اعمال ما از آنِ ما و اعمال شما از آنِ شماست . هيچ کس در برابر اعمال ديگران نه مؤاخذه مى شود و نه پاداش مى بيند . در اين که ميان ما و شما تفاوتى و امتيازى نيست نبايد ترديد کنيم زيرا هيچ حجت و برهانى در ميان نيست . خدا در روز قيامت ما و شما را گرد مى آورد و بازگشت همگان به سوى اوست . (15) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |