| سوره 34 | سوره مبارکه سبا | صفحه 433 |
|
| وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَٰؤُلَاءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ (40) |
| ياد کن روزى را که خداوند همه آنان ( فرشتگانى که پرستش مى شدند و پرستشگران آنان ) را گرد مى آورد ، سپس به فرشتگان مى گويد : آيا از اين که اينان شما را مى پرستيدند ، خرسند بوديد . (40) |
| قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُونِهِمْ ۖ بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ ۖ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ (41) |
| فرشتگان مى گويند : خداوندا ، ما تو را از هر کاستى و از اين که تو را شريکى باشد ، منزّه مى شمريم; تو ولىّ ما هستى نه آنان; ما هيچ گاه از اين که آنان ما را عبادت مى کردند ، خشنود نبوده ايم . آنان جنيان را مى پرستيدند و جنيان به اين پرستش شادمان بودند . آنان بيشترشان به جنيان ايمان داشتند . (41) |
| فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ (42) |
| پس امروز براى شما آشکار شد که هيچ کدام براى ديگرى نه سودى را در اختيار داريد تا آن را فراهم آوريد و نه مالک زيانى هستيد تا آن را دفع کنيد; و امروز به کسانى که با شرک ورزيدن خود ستم روا داشتند ، مى گوييم : عذاب آتش را بچشيد; همان آتشى که پيوسته آن را دروغ مى شمرديد . (42) |
| وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَٰذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَٰذَا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرًى ۚ وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ (43) |
| و هنگامى که آيات روشن و ترديدناپذير ما بر آنان تلاوت شود ، سران شرک به پيروان خود مى گويند : محمّد پيامبر نيست ، او مردى است که مى خواهد شما را از آنچه پدرانتان از ديرباز مى پرستيدند بازدارد . و نيز مى گويند : اين چيزهايى که آنها را کلام خدا مى نامد ، جز سخنى دروغ که بر خدا بافته شده چيزى نيست . و کسانى که کافر شدند ، درباره اين قرآنِ سراسر حق ـ آن گاه که به ايشان رسيد ـ گفتند : اين جز افسونى آشکار نيست . (43) |
| وَمَا آتَيْنَاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا ۖ وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ (44) |
| اين مشرکان ، حقِ آشکار را به پيروى از هواى خويش افسون مى خوانند و بر ادّعاى خود برهانى ندارند ، زيرا ما به آنان کتاب هايى آسمانى نداده ايم که آنها را فراگيرند و بتوانند حق را از باطل تشخيص دهند; و پيش از تو پيامبرى که بيمشان دهد به سويشان نفرستاده ايم تا حقايق را بيان کند و آنان به استناد تعاليم او درست را از نادرست بازشناسند . (44) |
| وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ (45) |
| کسانى هم که پيش از اين مشرکان بودند آيات ما را دروغ شمردند ، در حالى که اينان به يک دهم امکاناتى که به آنان داده بوديم نرسيده اند . آنان رسولان ما را تکذيب کردند و گرفتار عذاب شدند; پس ] بنگرند که [ عقوبت من چگونه بود; آن گاه دريابند که کيفر دادن اينان به راستى آسان است . (45) |
| ۞ قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ ۖ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ۚ مَا بِصَاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ (46) |
| به مشرکان بگو : من شما را فقط يک پند مى دهم و بدان توصيه مى کنم ، و آن اين که به خاطر خدا ، دو تا دو تا ، يا يکى يکى به پا خيزيد ، آن گاه درباره پيامبر بينديشيد . هيچ نوع جنونى دامنگير او نيست . شما او را خوب مى شناسيد; سال ها همراه و همنشين شما بوده است . او جز پيامبرى نيست که پيش از فرارسيدن عذابى سخت ، شما را از آن بيم مى دهد . (46) |
| قُلْ مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (47) |
| بگو : هر پاداشى که در برابر رسالت خود از شما خواسته ام مال خودتان باشد . من مزدى از شما نخواسته ام و نمى خواهم . پاداش من جز برعهده خدا نيست . او بر هر چيزى شاهد و ناظر است و کار مرا نيز خود نظاره مى کند . (47) |
| قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ (48) |
| بگو : همانا پروردگارم حق را مى افکند و به وسيله آن باطل را نابود مى کند . او به همه نهانها بسى داناست . (48) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |