| سوره 30 | سوره مبارکه الروم | صفحه 409 |
|
| قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ ۚ كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ (42) |
| اگر ترديد دارند که گناه و شرک سبب ويرانى و فساد است و باور ندارند که آدميان کيفر اعمال خود را خواهند ديد ، به آنان بگو : در زمين سير کنيد و ببينيد فرجام کسانى که پيش تر در زمين مى زيستند چگونه شد . بيشتر آنان مشرک بودند که خداوند ، سزاى بخشى از اعمالشان را به آنان چشانيد . (42) |
| فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ۖ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ (43) |
| حال که فرجام کفر و شرک را دانستى ، پيش از آن که روز قيامت فرا رسد ، روى خود را به اين دين ( يکتاپرستى ) که آيينى استوار است بگردان و تنها متوجه آن باش . روز قيامت حتمى است و هيچ چيز از جانب خدا مانع آن نخواهد شد . در آن روز مردم به دو گروه تقسيم مى شوند ، گروهى به بهشت مى روند و گروهى به دوزخ درمى آيند . (43) |
| مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ ۖ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ (44) |
| کسانى که کفر مىورزند ، آن روز عقوبت کفرشان دامنگيرشان مى شود ، و کسانى که کار شايسته مى کنند ، بساط زندگى جاويد را براى خود مى گسترانند . (44) |
| لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ (45) |
| ] خداوند روز قيامت را مقرر فرمود [ تا کسانى را که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند از فضل خود سزا دهد . خداوند از آن رو مؤمنان شايسته کار را از فضل خود بهره مند مى کند که دوستدار آنان است ، و او کافران را دوست نمى دارد . (45) |
| وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّيَاحَ مُبَشِّرَاتٍ وَلِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (46) |
| از نشانه هاى خدا اين است که بادها را مى فرستد تا نويدبخش باران باشند و بدين وسيله از رحمت خود به شما بچشاند و تا کشتى ها به فرمان او بر آب ها روان شوند و شما در طلب رزق و بخشش الهى برآييد . اين نعمت ها را به شما ارزانى داشته است باشد که سپاسگزار او باشيد و او را پرستش کنيد . (46) |
| وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ فَجَاءُوهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَانْتَقَمْنَا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا ۖ وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (47) |
| و همانا پيش از تو پيامبرانى را به سوى قومشان به رسالت فرستاديم . آنان براى مردم خود دلايل روشن و روشنگر آوردند ، ولى تنها گروهى از مردم ايمان آوردند و ديگران به مخالفت برخاستند . ما هم مؤمنان را يارى کرديم و از کسانى که مرتکب گناه شدند انتقام گرفتيم . آرى ، يارى مؤمنان و نجاتشان از عذاب حقى است بر عهده ما که خود آن را بر عهده گرفته ايم . (47) |
| اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَيَبْسُطُهُ فِي السَّمَاءِ كَيْفَ يَشَاءُ وَيَجْعَلُهُ كِسَفًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ ۖ فَإِذَا أَصَابَ بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ (48) |
| خدا همان کسى است که بادها را مى فرستد که ابرى را به حرکت درمى آورند; سپس آن گونه که خدا مى خواهد آن را در پهنه آسمان مى گستراند و از آن پاره ابرهايى فشرده و به هم آميخته مى سازد; آن گاه مى بينى قطرات باران از لا به لاى آنها بيرون مى آيد . پس هنگامى که خداوند باران را به هر کس از بندگانش که خواست ، رسانيد ، ناگهان آنان شادمان مى شوند . (48) |
| وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ (49) |
| و قطعاً پيش از اين که باران بر آنان فرو ريزد ، آرى لحظه اى پيش از آن مأيوس و نااميد بودند . (49) |
| فَانْظُرْ إِلَىٰ آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (50) |
| پس به آثار رحمت الهى و نتايج باران بنگر و ببين چگونه خداوند زمين را پس از آن که خشک و مرده بود ، با رويش گياهان و درختان زنده کرد . به يقين ، همان خداى رحمت آفرين مردگان را دوباره جان مى بخشد ، و او بر هر کارى تواناست . (50) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |