| سوره 22 | سوره مبارکه الحج | صفحه 333 |
|
| ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّهُ يُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَأَنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (6) |
| اين آفرينش و تدبير که سرانجام به رستاخيز منتهى مى شود بدان سبب است که خداوند حق مطلق است و باطل از او سر نمى زند ، در حالى که آفرينش بدون رستاخيز بيهوده است ، و نيز بدان سبب است که خدا پيوسته مردگان را حيات مى بخشد پس برپا کردن رستاخيز بر او دشوار نيست و نيز اين که او بر انجام هر کارى تواناست . (6) |
| وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَا رَيْبَ فِيهَا وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ (7) |
| و نيز با توجه به اين حقيقت است که قيامت آمدنى است و هيچ شکى در آن نيست و اين که خدا همه کسانى را که در گورهايند برمى انگيزد . (7) |
| وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ (8) |
| امّا از ميان مردم کسى است که درباره خدا و صفات او مجادله مى کند بى آن که به دانشى برخاسته از دليل عقلى متّکى باشد يا با هدايت و الهامى از جانب خدا دلش به نور معرفت روشن شده باشد و يا به کتابى آسمانى که روشنگر است تمسّک نموده باشد . (8) |
| ثَانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۖ لَهُ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖ وَنُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَذَابَ الْحَرِيقِ (9) |
| اين در حالى است که او از سر تکبّر پهلوى خود را مى گرداند و روى برمى تابد تا مردم را از راه خدا به گمراهى بيفکند . براى او در اين جهان خوارى و رسوايى است و روز قيامت عذاب آن آتش برافروخته را به او خواهيم چشانيد . (9) |
| ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدَاكَ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ (10) |
| ] به او گفته مى شود : [ اين کيفر به سزاى دستاوردى است که خود پيش فرستاده اى ، و نيز از آن روست که خدا به بندگانش ستم نمى کند ، بلکه به هر کسى آنچه را که درخور اوست مى دهد . (10) |
| وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ ۖ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ ۖ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ (11) |
| و از ميان مردم کسى است که خدا را يکسويه و در برخى شرايط عبادت مى کند; پس اگر خيرى به او رسد دلش به آن آرام مى گيرد و به عبادت خدا و دين او دل خوش مى کند ، و اگر رنج و محنتى به او رسد روى مى گرداند و از عبادت خدا باز مى ايستد . او در دنيا و آخرت زيان ديده است و زيانکارى آشکار همين است . (11) |
| يَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُ وَمَا لَا يَنْفَعُهُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الضَّلَالُ الْبَعِيدُ (12) |
| به جاى خدا چيزى را مى پرستد که نه به او زيانى مى رساند و نه به او سودى مى بخشد . اين است آن گمراهى که با حق فاصله اى دور و دراز دارد . (12) |
| يَدْعُو لَمَنْ ضَرُّهُ أَقْرَبُ مِنْ نَفْعِهِ ۚ لَبِئْسَ الْمَوْلَىٰ وَلَبِئْسَ الْعَشِيرُ (13) |
| روز قيامت درباره معبودش مى گويد : کسى که زيان او از سودش نزديک تر است قطعاً بد سرپرست و بد همدمى است . (13) |
| إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ (14) |
| قطعاً خداوند کسانى را که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند به بوستان هايى پردرخت که از زير آنها نهرها روان است درمى آورَد . به يقين خدا آنچه را بخواهد انجام مى دهد . (14) |
| مَنْ كَانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ مَا يَغِيظُ (15) |
| هر کس مى پنداشت که خدا هرگز پيامبرش را در دنيا يارى نمى کند و دين او را رونق نمى بخشد و در آخرت نيز او را يارى نمى کند و بر او و پيروانش رحمت نمى آورَد ، اکنون که شوکت او و کثرت پيروانش را مى بيند و به خشم مى آيد بايد ريسمانى به آسمان کشد ، سپس خود را بدان حلق آويز کند ، آن گاه بنگرد که آيا اين کار خشم او را از بين مى برد . (15) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |