| سوره 21 | سوره مبارکه الانبياء | صفحه 329 |
|
| وَمِنَ الشَّيَاطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَيَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَكُنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ (82) |
| و از جنّيان شرور کسانى بودند که به دريا فرو مى رفتند تا براى او جواهرات استخراج کنند ، و غير از اين ، کارهاى ديگرى نيز براى او مى کردند ، و ما آنها را در خدمت او نگاه داشته بوديم و از گزند رساندن به ملک و مملکت او بازمى داشتيم . (82) |
| ۞ وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (83) |
| و ايّوب را ياد کن ، آن گاه که پروردگارش را ندا داد که به من آسيب رسيده است و تو مهربانترين مهربانانى . (83) |
| فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِنْ ضُرٍّ ۖ وَآتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَذِكْرَىٰ لِلْعَابِدِينَ (84) |
| پس دعاى او را اجابت کرديم و آسيب هايى که بر او وارد شده بود برطرف ساختيم ، و کسانش را که از دست داده بود به او بازگردانديم و همانندشان را نيز به وى عطا کرديم ( آنان را به دو برابر رسانديم ) تا براى او از جانب ما رحمتى و براى پرستشگران مايه تذکّر و توجهى باشد . (84) |
| وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا الْكِفْلِ ۖ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ (85) |
| و اسماعيل و ادريس و ذوالکفل را ياد کن که همه آنان از صبرپيشگان بودند . (85) |
| وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ (86) |
| و ما آنان را به رحمت خود درآورديم و در سرپرستى خويش قرار داديم ، زيرا آنان از شايستگان بودند . (86) |
| وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ (87) |
| و يونس ، همدم آن ماهى را ياد کن ، هنگامى که از ميان قومش بيرون رفت ، در حالى که بر آنان به سبب کفرشان خشم گرفته بود ، و گمان کرد که ما هرگز بر او تنگ نخواهيم گرفت ، ولى ما او را به کام نهنگ فرو برديم و او در آن تاريکى ها ندا داد که جز تو خدايى شايسته پرستش نيست که بتوان به او پناه برد ، و تو از اين که مورد اعتراض باشى منزّهى ، به يقين من از ستمکاران بودم . (87) |
| فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَكَذَٰلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ (88) |
| پس دعاى او را اجابت کرديم و از شکم ماهى نجاتش داديم و از آن اندوه رهايى اش بخشيديم و مؤمنان را نيز اين گونه از دشوارى ها نجات مى دهيم . (88) |
| وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ (89) |
| و زکريّا را ياد کن ، آن گاه که پروردگارش را خواند که پروردگارا ، مرا تنها مگذار و فرزندى به من ببخش که تو بهترين وارثانى . (89) |
| فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ (90) |
| پس دعاى او را اجابت نموديم و يحيى را بدو بخشيديم و همسرش را به رغم اين که سالخورده و نازا بود شايسته حمل کرديم . اين نعمت را از آن روى به خاندان زکريّا بخشيديم که آنان در کارهاى نيک شتاب مى کردند و ما را به اميد رحمت و ترس از کيفر مى خواندند و در برابر ما فروتن بودند . (90) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |