| سوره 21 | سوره مبارکه الانبياء | صفحه 324 |
|
| وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ (25) |
| و ما پيش از تو هيچ پيامبرى را به رسالت نفرستاديم مگر اين که به او وحى مى کرديم که : معبودى شايسته پرستش جز من نيست ، پس شما و امّت هايتان مرا بپرستيد . (25) |
| وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَٰنُ وَلَدًا ۗ سُبْحَانَهُ ۚ بَلْ عِبَادٌ مُكْرَمُونَ (26) |
| مشرکان گفتند : خداى رحمان فرشتگان را به فرزندى برگرفته است . منزّه است خدا از داشتن فرزند; بلکه فرشتگان بندگانى اند که خدا آنان را گرامى داشته است . (26) |
| لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ (27) |
| آنان در سخن گفتن بر او پيشى نمى گيرند و تنها به فرمان او کار مى کنند . (27) |
| يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَىٰ وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ (28) |
| خدا از رفتار و گفتار فرشتگان که در پيش روى دارند و از عوامل پيدايش آنان که پشت سر نهاده اند با خبر است; ازاين رو آنان را شايسته بندگى خويش دانسته و به آن گراميشان داشته است . آنان جز براى کسى که خدا دينش را پسنديده باشد ، شفاعت نمى کنند و خود از ترس عذاب او هراسانند; زيرا مى دانند که خدا بر بردن پاکى و عصمتشان تواناست . (28) |
| ۞ وَمَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلَٰهٌ مِنْ دُونِهِ فَذَٰلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ (29) |
| و هر کس از آنان بگويد که من معبودى شايسته پرستشم نه خداوند ، دوزخ را به عنوان کيفر او مقرّر مى داريم و همه ستمکاران را بدين سان سزا مى دهيم . (29) |
| أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا ۖ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ ۖ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ (30) |
| آيا کسانى که ربوبيّت خدا را منکر شده اند ندانسته اند که آسمان ها و زمين به هم پيوسته بودند و ما آنها را از هم گشوديم ، و هر چيز زنده اى را از آب آفريديم ؟ با اين وصف آيا باور نمى کنند که تدبير امور آسمان ها و زمين همچون آفرينش آنها کار ماست ؟ (30) |
| وَجَعَلْنَا فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ (31) |
| و در زمين کوه هايى استوار پديد آورديم تا زمين مردم را نلرزاند ، و در ميان کوه ها راه هايى فراخ پديد آورديم ، باشد که آنان به مقصد خود راه يابند . (31) |
| وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَحْفُوظًا ۖ وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ (32) |
| و آسمان را سقفى محفوظ از نفوذ شياطين قرار داديم . در آن نشانه هايى است بر يکتايى ما ، ولى مردم از نشانه هاى موجود در آن رويگردانند . (32) |
| وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۖ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ (33) |
| اوست آن کسى که شب و روز و خورشيد و ماه را پديد آورده است . هر يک از آنها در مدارى شناورند . (33) |
| وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَ ۖ أَفَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخَالِدُونَ (34) |
| مشرکان در انتظار مرگ تو نشسته اند تا از دعوت تو آسوده شوند . البته ما براى هيچ بشرى پيش از تو عمر جاودانه قرار نداديم ، تو نيز خواهى مرد ، امّا آيا اگر تو بميرى آنان براى هميشه مى مانند ؟ (34) |
| كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَنَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۖ وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ (35) |
| هر انسانى مرگ را خواهد چشيد ، و ما شما را در مدت عمرتان ، چنان که بايد ، به بد و نيک مى آزماييم ، و سرانجام به سوى ما بازگردانده مى شويد . (35) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |