| سوره 20 | سوره مبارکه طه | صفحه 321 |
|
| قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا ۖ وَكَذَٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسَىٰ (126) |
| خدا مى گويد : ما امروز تو را نابينا محشور کرديم همان گونه که آيات ما در دنيا به تو رسيد و تو آنها را ناديده انگاشتى ، و همان گونه که در دنيا به وسيله آيات ما هدايت نيافتى امروز فراموش مى شوى و به راه نجات رهنمون نمى شوى . (126) |
| وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِآيَاتِ رَبِّهِ ۚ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰ (127) |
| بدين سان کسى را که از مرز بندگى تجاوز کرده و به نشانه هاى پروردگارش ايمان نياورده است سزا مى دهيم ، و قطعاً عذاب آخرت سخت تر و پايدارتر از عذاب دنياست . (127) |
| أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِأُولِي النُّهَىٰ (128) |
| آيا اين واقعيت ، که چه بسيار نسل ها را پيش از اين کفرپيشگان به عذاب هلاک کرديم در حالى که اينان هم اکنون در خانه هاى آنان رفت و آمد مى کنند و آثار عذاب را مى نگرند ، راه عبرت گرفتن و ايمان آوردن به آيات الهى را برايشان آشکار نساخته است ؟ قطعاً براى خردمندان در هلاکت پيشينيان نشانه هايى است بر اين که تکذيب کنندگان آيات الهى به عذاب گرفتار خواهند شد . (128) |
| وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى (129) |
| و اگر از جانب پروردگارت از پيش سخنى نرفته بود که آدميان تا مدتى در زمين مى مانند ، و اگر سرآمد معيّنى برايشان مقدر نشده بود ، قطعاً به سبب کفر و طغيانشان هلاکت بر آنان لازم مى آمد . (129) |
| فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ۖ وَمِنْ آنَاءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَىٰ (130) |
| اى پيامبر ، اکنون که از تقدير الهى آگاه شدى ، بر تلخى آنچه مى گويند شکيبا باش و پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب آن ، همراه با ستايش پروردگارت او را تسبيح گوى ، و در بخشى از ساعات شب و اطراف روز نيز به تسبيح او بپرداز ، باشد که در اثر مداومت بر ستايش و تسبيح خدا به مقام رضا برسى و از مقدّرات الهى خشنود باشى . (130) |
| وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ (131) |
| و به سوى آنچه گروه هايى از کافران را بدان بهره مند ساخته ايم چشم مدوز . ما زينت زندگانى دنيا را براى کافران مقرر کرده ايم تا آنان را در آنچه داده ايم بيازماييم ، و بدان که روزىِ پروردگارت که در آخرت به تو ارزانى مى دارد ، بهتر و پاينده تر است . (131) |
| وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا ۖ نَحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ (132) |
| و کسانت را به نماز فرمان ده و ] خود نيز [ بر آن شکيبا باش . ما از تو روزى نمى طلبيم ، بلکه به تو روزى مى دهيم ، و فرجام نيک براى تقواپيشگى است . (132) |
| وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآيَةٍ مِنْ رَبِّهِ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ (133) |
| مشرکان مکّه گفتند : چرا محمّد از جانب پروردگارش معجزه اى براى ما نمى آورد که رسالتش را تأييد کند ؟ راستى مگر قرآن به عنوان شاهدى که حقايق کتاب هاى آسمانى نخستين را به روشنى بيان مى کند به آنان نرسيده است ؟ (133) |
| وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُمْ بِعَذَابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزَىٰ (134) |
| آنان پيش از آمدن قرآن به خاطر کفر و طغيانگرى سزاوار عذاب بودند و اگر ما آنان را پيش از نزول قرآن به عذابى هلاک مى کرديم ، مى گفتند : پروردگارا ، چرا پيامبرى به سوى ما نفرستادى ؟ اگر پيامبرى فرستاده بودى ، ما پيش از آن که بر اثر عذاب خوار و رسوا شويم از آيات تو پيروى مى کرديم . (134) |
| قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَىٰ (135) |
| اى پيامبر ، به آنان بگو : ما و شما در انتظاريم; ما منتظر پيروزى دين خدا و شما منتظر نابودى ما; پس منتظر باشيد که به زودى خواهيد دانست رهروان راه راست چه کسانى اند و هدايت يافتگان کيانند . (135) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |