| سوره 18 | سوره مبارکه الكهف | صفحه 304 |
|
| قَالَ هَٰذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي ۖ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكَّاءَ ۖ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا (98) |
| ذو القرنين گفت : اين سد رحمتى از جانب پروردگار من است که بدين وسيله امّت هايى از گزند فسادگران مصون مى مانند ، و اين سدّ تا فرا رسيدن وعده الهى پايدار است ، و هنگامى که وعده پروردگارم فرا رسد آن را با خاک يکسان مى کند ، و وعده پروردگارم راست و درست است . (98) |
| ۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ ۖ وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا (99) |
| آن روز که چنين شود ، مردم را به حال خود وا مى نهيم تا چون دريايى طوفان زده آشفته گردند و مانند امواج به هم درآميزند ; و در صور دميده مى شود تا مردگان زنده شوند ، آن گاه همه آنان را گرد مى آوريم . (99) |
| وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكَافِرِينَ عَرْضًا (100) |
| و آن روز دوزخ را براى کافران چنان که بايد آشکار مى سازيم . (100) |
| الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا (101) |
| همانان که چشمانشان از ديدن نشانه هاى من که باعث يادکرد من است در پرده بود و توانايى شنيدن حکمت ها و اندرزها را نداشتند . (101) |
| أَفَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا عِبَادِي مِنْ دُونِي أَوْلِيَاءَ ۚ إِنَّا أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ نُزُلًا (102) |
| آيا کسانى که يکتايى خدا را منکر شده اند پنداشته اند که بندگان مرا به جاى من کارسازانى مى گيرند که آنان را يارى دهند و کيفر مرا از آنان بازدارند ؟ چنين نيست ، قطعاً ما دوزخ را براى پيش پذيرايى از کافران آماده کرده ايم . (102) |
| قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا (103) |
| اى پيامبر ، به مشرکان بگو : آيا شما را از کسانى که در همه کارهايشان زيانکارترين مردمند آگاه کنيم ؟ (103) |
| الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا (104) |
| آنان کسانى اند که تلاششان در زندگى دنيا به بيراهه مى رود و خود مى پندارند که کار نيک انجام مى دهند . (104) |
| أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا (105) |
| آنان کسانى اند که نشانه هاى پروردگارشان و لقاى او را انکار کرده اند ، در نتيجه اعمالشان تباه شده است ، از اين رو ما در روز قيامت ميزانى براى آنان برپا نمى کنيم و بى درنگ راهىِ دوزخ خواهند شد . (105) |
| ذَٰلِكَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا (106) |
| اين است حقيقت امرشان . سزايشان از آن روى که کافر شدند و نشانه ها و پيامبران مرا به مسخره گرفتند ، دوزخ است . (106) |
| إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا (107) |
| کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند ، باغ هاى فردوس پيش پذيرايى آنان است . (107) |
| خَالِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا (108) |
| در آن جاودانه اند و انتقال از آن جا را نمى خواهند . (108) |
| قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا (109) |
| بگو : اگر دريا براى نگارش کلمات ( نشانه هاى روشن ) پروردگارم مرکّب شود ، پيش از آن که نگارش کلمات پروردگارم پايان پذيرد دريا پايان خواهد يافت ، هر چند مانند آن دريا را نيز به مدد آوريم . (109) |
| قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا (110) |
| بگو : جز اين نيست که من هم بشرى مانند شما هستم ، با اين تفاوت که به من وحى مى شود که معبود شما معبودى يگانه است . پس هر کس به لقاى پروردگار خود اميد دارد بايد کارى شايسته کند و هيچ کس را در پرستش پروردگارش شريک نسازد . (110) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |