| سوره 13 | سوره مبارکه الرعد | صفحه 251 |
|
| لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ ۖ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ ۚ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ (14) |
| دعاى راستين ويژه خداست ، و کسانى که مشرکان آنها را به جاى خدا مى خوانند ، هيچ پاسخى به آنان نمى دهند و اندکى از خواسته هايشان را هم تأمين نمى کنند ، مگر مانند تشنه اى که دو دستش را از دور به سوى آب مى گشايد تا آب به دهانش برسد ولى آب به دهانش نمى رسد . آرى ، دعاى کافران جز در بيراهه نيست و قطعاً کارگشا نخواهد بود . (14) |
| وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَظِلَالُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ۩ (15) |
| همه کسانى که در آسمان ها و زمينند ، خواه ناخواه در برابر خدا خاضعند و براى او سجده مى کنند ، و نيز سايه هايشان در هر بامداد و عصرگاه . (15) |
| قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ ۚ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ ۗ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ ۚ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ (16) |
| به مشرکان بگو : پروردگار آسمان ها و زمين و تدبيرکننده آنها کيست ؟ بگو : خداست . بگو : با اين حال ، آيا غير او را سرپرستانى براى خود برگرفته ايد که مالک هيچ سود و زيانى براى خود نيستند تا چه رسد به شما ؟ بگو : آيا کافران که از ديدن حقايق کورند با مؤمنان که چشم بصيرت دارند برابرند ؟ آيا تاريکى هاى کفر با نور ايمان يکسان است ؟ آيا آنان براى خدا همتايانى پنداشته اند که مانند آفريده هاى خدا را آفريده اند و اين دو دسته آفريده بر آنان مشتبه شده است ؟ بگو : خدا آفريننده هر چيزى است ، زيرا او يگانه و بر همه موجودات چيره است . (16) |
| أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَابِيًا ۚ وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ابْتِغَاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِثْلُهُ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ۚ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً ۖ وَأَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ (17) |
| خداوند از آسمان آبى خالص فرو فرستاده است ، و رودها هر کدام به اندازه گنجايش خود آب برگرفته و جارى شده اند ; آن گاه سيل ، کفى برآمده ، بر روى خود برداشته است ، و از آنچه مردم بر آن آتش مى افروزند تا با ذوب کردن آنها زيور يا کالايى به دست آورند ، کفى مانند کف سيلاب برمى آيد . خداوند ، حق و باطل را اين گونه مَثَل مى زند ; حق مانند آب و فلز داراى ثبات ، و باطل همچون کف سيلاب و کف فلزّ محو شدنى است . آرى ، کف به کنارى مى رود و نابود مى شود ، ولى آنچه به مردم سود مى رساند در زمين باقى مى ماند . خداوند مَثَل ها را اين گونه تبيين مى کند . (17) |
| لِلَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنَىٰ ۚ وَالَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُ لَوْ أَنَّ لَهُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ ۚ أُولَٰئِكَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسَابِ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ الْمِهَادُ (18) |
| براى کسانى که دعوت پروردگارشان را اجابت کرده اند نيکوترين فرجام خواهد بود ، و کسانى که دعوت او را نپذيرفته اند ، اگر همه آنچه در زمين است همراه با برابر آن مال ايشان باشد ، آن را براى نجات خود فديه خواهند داد . آنان حساب بدى خواهند داشت و جايگاهشان دوزخ است و آن بد بسترى است . (18) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |