| سوره 13 | سوره مبارکه الرعد | صفحه 250 |
|
| وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلَاتُ ۗ وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلَىٰ ظُلْمِهِمْ ۖ وَإِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ الْعِقَابِ (6) |
| کافران پيش از درخواست رحمت و سلامت ، از تو مى خواهند که هر چه زودتر عذاب الهى را بر آنان فرود آورى ، در حالى که پيش از آنان عقوبت هايى عبرت انگيز بر منکران رسالت پيامبران رفته است و آنان از آن آگاهند . به يقين ، پروردگار تو براى مردم ـ با وجود ستمکارى شان ـ صاحب مغفرت است و البته پروردگار تو سخت کيفر نيز هست . (6) |
| وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ ۗ إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ ۖ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ (7) |
| کافران قرآن را نشانه رسالت تو نمى شمرند ، لذا مى گويند : چرا از جانب خدا معجزه اى همچون معجزات موسى و عيسى بر او فرستاده نشده است ؟ اى پيامبر ، آوردن معجزه در اختيار تو نيست ، تو فقط بيم دهنده و هدايت کننده اى ، و هر قومى هدايت کننده اى دارد . (7) |
| اللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثَىٰ وَمَا تَغِيضُ الْأَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۖ وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدَارٍ (8) |
| خدا مى داند که هر ماده اى چه در رحم دارد ، و نيز از خون هايى که رحم ها در دوران باردارى جذب مى کنند و به مصرف غذاى جنين مى رسانند و خون هايى که زياد آورده به مصرف نمى رسانند و دفع مى کنند آگاه است . چگونه آگاه نباشد ، در صورتى که هر چيزى نزد او اندازه اى معين دارد . (8) |
| عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ (9) |
| داناى نهان و آشکار ، و بزرگ و بلند مرتبه است . (9) |
| سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَسَارِبٌ بِالنَّهَارِ (10) |
| نزد او يکسان است آن کس از شما که سخنش را نهان دارد و کسى که آن را آشکار کند ، و آن کس که در شب خود را پنهان سازد و کسى که در روز به طور آشکار راه پيمايد . (10) |
| لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ ۗ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلَا مَرَدَّ لَهُ ۚ وَمَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَالٍ (11) |
| آدمى فرشتگانى در پى دارد که همواره از پيش روى و از پشت سرش او را احاطه کرده اند و به فرمان خدا او را از گزندهايى که برخاسته از فرمان خداست حفظ مى کنند . اين موهبت همچنان ادامه دارد ، چرا که خداوند نعمتى را که به مردمى داده است به بلا و محنت تبديل نمى کند تا اين که آنان خود ، خويشتن را دگرگون سازند و به کفر و ناسپاسى روى بياورند . و هنگامى که خدا محنت و بلايى را براى مردمى بخواهد بازگشتى براى آن نيست و جز خدا هيچ سرپرستى در برابر آن محنت و بلا نخواهند داشت . (11) |
| هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ (12) |
| اوست آن که برق را در آسمان به شما مى نماياند تا در گروهى بيم و در گروهى اميد به وجود آورَد ، و اوست که ابرهاى گرانبار را پديد مى آورد . (12) |
| وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ (13) |
| رعد ، همراه با ستايش خدا ، و فرشتگان از هيبت او تسبيح او مى گويند ، و اوست که صاعقه ها را فرو مى فرستد آنها را به هر که بخواهد مى رساند . با اين حال ، مشرکان درباره ربوبيّت خدا مجادله مى کنند و آن را ويژه معبودان خود مى دانند ، و حال آن که خدا در مجادله با آنان و رسوا ساختنشان سخت تواناست . (13) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |