| سوره 11 | سوره مبارکه هود | صفحه 222 |
|
| ۞ وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ (6) |
| چگونه خداوند از نهان و آشکار امور و از راز دل ها آگاه نباشد در صورتى که هيچ جنبنده اى در زمين نيست مگر اين که روزى اش تنها برعهده خداست و قرارگاه و گردشگاه آن را مى داند . همه اينها در کتابى روشن ثبت است . (6) |
| وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ (7) |
| و اوست آن کسى که آسمان ها و زمين را در شش مرحله آفريد و عرش او در آن هنگام بر آب مستقر بود ( همه هستى آب بود و او بر آب فرمانروايى مى کرد ) پس آسمان ها و زمين را پديد آورْد تا شما را بيازمايد که کدام يک نيکوکارتريد . و اگر بگويى : شما پس از مرگ برانگيخته مى شويد ، قطعاً کسانى که کافر شده اند خواهند گفت : اين سخن جز افسونى آشکار نيست . (7) |
| وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَىٰ أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (8) |
| و اگر عذابى را که بدان تهديد شده اند تا مدّتى معدود از آنان به تأخير افکنيم ، حتماً از روى مسخره خواهند گفت : چه چيز آن را از ما باز مى دارد ؟ بدانند روزى که عذاب به سراغشان بيايد ، از آنان باز گردانده نمى شود و آن چيزى که به مسخره مى گرفتند آنان را فرو خواهد گرفت . (8) |
| وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ (9) |
| و اگر از جانب خود رحمتى به انسان بچشانيم و نعمتى در اختيارش نهيم ، سپس آن را از او باز گيريم ، به يقين او از اين که بار ديگر به نعمت هايى دست يابد نااميد مى شود و نعمت هايى که داشته ناسپاسى مى کند و آنها را از جانب خدا نمى شمرد . (9) |
| وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي ۚ إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ (10) |
| و اگر پس از گزندى که به او رسيده است نعمتى به او بچشانيم ، حتماً خواهد گفت : همه دشوارى ها از من دور شد ، و مى پندارد که ديگر رنجى به او نمى رسد ، چرا که او بسيار شادمان و به خود بالنده است . (10) |
| إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (11) |
| اما کسانى که شکيبايى ورزيده و کارهاى شايسته انجام داده اند ، نه هنگام سختى ها مأيوس و ناسپاس مى شوند و نه هنگام راحتى شادمانى مى کنند و به خود مى بالند . اينانند که آمرزش و پاداشى بزرگ خواهند داشت . (11) |
| فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَىٰ إِلَيْكَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَكٌ ۚ إِنَّمَا أَنْتَ نَذِيرٌ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ (12) |
| اى پيامبر ، رسالت تو جاى هيچ گونه ترديد و انکار ندارد ; پس چگونه است که گروهى آن را دروغ انگاشته اند ؟ آيا برخى از آنچه را به تو وحى مى شود وامى نهى و به مردم نمى رسانى و سينه ات از آن به تنگ مى آيد که مبادا بگويند : چرا گنجى بر او فرو فرستاده نشده يا فرشته اى با او نيامده است ؟ اين چه انتظار بى جايى است که از تو دارند ; تو فقط هشداردهنده اى و خدا کارساز و تدبيرکننده امور است . (12) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |