| سوره 9 | سوره مبارکه التوبة | صفحه 203 |
|
| وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (100) |
| و از ميان مهاجران و انصار پيشگامان نخستينشان که در ايمان و هجرت و يارى پيامبر بر ديگران سبقت گرفتند ، و نيز کسانى که پس از آنان به جرگه مؤمنان پيوستند و با پيروى نيکويى از آنان پيروى کردند ، خدا از آنان خشنود شده و آنان نيز از او خشنودند ، و خدا براى آنان بوستان هايى با درختانى انبوه که زير آنها نهرها روان است آماده کرده است و براى هميشه در آن جا ماندگارند . اين است سعادت بزرگ . (100) |
| وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ ۖ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ۖ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ ۖ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ۚ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍ (101) |
| و برخى از باديه نشينانى که پيرامون شمايند منافقند ، و از اهل مدينه نيز گروهى بر نفاق خو گرفته اند . اى پيامبر ; تو آنان را نمى شناسى ، ما آنان را مى شناسيم . به زودى آنان را دو بار ( يک بار در دنيا و بار ديگر در عالم برزخ ) کيفر خواهيم کرد ، سپس در سراى آخرت به سوى عذابى بزرگ رانده خواهند شد . (101) |
| وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (102) |
| و برخى ديگر از باديه نشينان منافق نيستند ، بلکه گنهکارند و به گناهان خود اعتراف کرده و کار شايسته را با کارهاى ديگر که ناشايسته است به هم آميخته اند ( هم کارهاى پسنديده کرده اند و هم کارهاى ناپسند ) که اميد است خداوند با آمرزش خود به آنان روى کند و گناهانشان را ببخشايد ، زيرا خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است . (102) |
| خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (103) |
| اى پيامبر ، از اموال مردم زکات بگير ، که با گرفتن زکات از آنان پاکشان مى سازى و آنان را رشدى نيکو مى دهى ، و پس از دريافت زکات دعا کن که خدا خير و برکت به آنان عطا کند ، همانا دعاى تو باعث آرامش آنهاست ، و خداوند شنونده دعاها و دانا به همه نيازها است . (103) |
| أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (104) |
| آيا ندانسته اند که خداست که توبه بندگانش را مى پذيرد و اوست که زکات ها را دريافت مى کند ؟ و آيا ندانسته اند که خداست که بسيار توبه پذير و مهربان است ؟ (104) |
| وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ ۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (105) |
| و به مردم بگو : عمل کنيد و بدانيد که خدا امروز حقيقت اعمال نيک و بد شما را مى نگرد و پيامبرش نيز آنها را مشاهده مى کند و آن گروه از مؤمنان هم که شاهد اعمال شمايند آنها را مى نگرند و ديرى نمى گذرد که در قيامت به سوى خداى داناى نهان و آشکار باز گردانده مى شويد و او شما را نيز به حقيقت آنچه مى کرديد آگاه مى کند . (105) |
| وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (106) |
| و از باديه نشينان مسلمان گروهى هستند که نه موجب قطعى براى عذابشان هست نه سببى براى آمرزش آنان ; فرجام کارشان موقوف به فرمان خداست ، يا آنان را عذاب مى کند و يا با آمرزش خود به آنان روى مى آورد و آنان را مى بخشد ، و خدا دانا و حکيم است و براساس علم و حکمتش با آنان رفتار خواهد کرد . (106) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |