| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 20 |
|
| وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (127) |
| و در خاطر بياور زمانى را که ابراهيم و اسماعيل به ساختن و بالا آوردن پايه هاى آن خانه ( کعبه ) پرداخته و مى گويند : پروردگارا ، اين عمل اندک را از ما بپذير که تو خود نيايش ما را مى شنوى و از درون ما آگاهى . (127) |
| رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (128) |
| پروردگارا ، و ما را در همه امور تسليم خود گردان و از نسل ما نيز گروهى مقرر دار که در همه حال تسليم تو باشند ، و حقيقت عبادات ما را به ما بنماى ، و بر ما ببخشاى که تو خود توبه پذير و مهربانى . (128) |
| رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (129) |
| پروردگارا ، در ميان آنان پيامبرى از خودشان برانگيز که آيات تو را بر آنها بخواند و به آنان کتاب آسمانى و معارف آن را بياموزد و آنان را از بدى ها و زشتى ها پاک و پيراسته سازد ; به يقين تويى آن شکست ناپذيرى که همه کارهايش از روى حکمت است . (129) |
| وَمَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ ۚ وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ (130) |
| و چه کسى جز آن کس که سبکسر بوده و نيک و بد خويش را باز نشناخته است از آيين ابراهيم روى برمى تابد ؟ به راستى ما او را در دنيا به خلوص در بندگى برگزيديم و قطعاً در آخرت نيز از شايستگان خواهد بود . (130) |
| إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ (131) |
| او هنگامى برگزيده شد که پروردگارش به وى گفت : با تمام وجود تسليم باش . گفت : تسليم پروردگار جهانيانم . (131) |
| وَوَصَّىٰ بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (132) |
| و ابراهيم پسرانش را به آن آيين سفارش نمود و يعقوب نيز چنين کرد ، و هر يک گفتند : اى پسران من ، خداوند اين آيين را براى شما برگزيده است ، پس مبادا جز در حالى که تسليم و فرمانبردار او باشيد بميريد . (132) |
| أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ (133) |
| آيا شما يهوديان و مسيحيان هنگامى که مرگ يعقوب در رسيد حاضر بوديد ؟ آن گاه که به پسرانش گفت : پس از من چه چيزى را خواهيد پرستيد ؟ گفتند : خداى تو و خداى پدرانت ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را که خدايى يگانه است مى پرستيم و ما تسليم و فرمانبردار او هستيم . (133) |
| تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ (134) |
| آنان گروهى بودند که درگذشتند ، و اينک جدال درباره آنها که از کدام طايفه بودند به شما سودى نمى رساند . آنچه آنان فراهم آوردند براى خودشان ، و آنچه شما فراهم آورديد براى خودتان است ، و از شما درباره کارهايى که آنان انجام مى دادند سؤال نخواهد شد . (134) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |