| سوره 8 | سوره مبارکه الانفال | صفحه 183 |
|
| وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَاصْبِرُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (46) |
| و خدا و پيامبرش را در امر جهاد فرمان بريد و با يکديگر اختلاف نکنيد که ناتوان مى شويد و عزّت و شکوهتان از بين مى رود ، و بر سختى هاى جنگ و اطاعت از خدا و پيامبر شکيبا باشيد که خداوند با شکيبايان است و آنان را يارى خواهد کرد . (46) |
| وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَرِئَاءَ النَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۚ وَاللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ (47) |
| و هنگامى که براى جهاد با دشمنان دين بيرون مى رويد ، مانند کسانى نباشيد که با سرمستى و براى خودنمايى به مردم از شهر و ديارشان براى جنگ بيرون رفتند و مردم را از راه خدا باز مى داشتند . آنان گمان نکنند که از تحت سلطه خدا خارجند ، بلکه خدا به آنچه مى کنند احاطه دارد . (47) |
| وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّي جَارٌ لَكُمْ ۖ فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ ۚ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ (48) |
| و هنگامى خدا حق و باطل را از يکديگر مشخص و معلوم ساخت که شيطان کارهاى مشرکان را در جنگ بدر برايشان آراست و به آنان گفت : امروز با اين ساز و برگ نظامى وانبوه نفرات هيچ گروهى از مردم بر شما چيره نمى شود و من خود حمايتگر شما هستم ، ولى هنگامى که آن دو گروه باهم روبه رو شدند و يکديگر را ديدند به عقب بازگشت و گفت : من از شما برى هستم ، من چيزى را مى بينم که شما نمى بينيد . مى بينم فرشتگانى براى يارى مؤمنان و سرکوب شما آمده اند . من از عذاب خدا مى ترسم ، چرا که خدا سخت کيفر است . (48) |
| إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَٰؤُلَاءِ دِينُهُمْ ۗ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (49) |
| آرى ، هنگامى خدا حق و باطل را از يکديگر مشخص ساخت که منافقان و کسانى که در دل هايشان بيمارى شکّ و ترديد بود گفتند : اينان ( مؤمنان ) را دينشان فريفته است که با اين شمار اندک و با کمترين تجهيزات به جنگِ سپاهى مجهّز آمده اند ، ولى نمى دانستند که آنان بر خدا توکّل کرده اند . و هر کس بر خدا توکّل کند خدا او را بسنده است ، زيرا خداوند مقتدرى است شکست ناپذير که کارهايش همه از روى حکمت است . (49) |
| وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا ۙ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ (50) |
| اى کاش مى ديدى زمانى را که فرشتگان جان کافران را مى گيرند در حالى که بر چهره و پشتشان مى کوبند و به آنان مى گويند : عذاب آتش سوزان را بچشيد . (50) |
| ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ (51) |
| اين کيفر به سزاى دستاوردى است که خود پيش فرستاده ايد و از آن روست که خدا به بندگانش ستم نمى کند ]مجرمان و نيکوکاران را يکسان قرار نمى دهد و هر کدام را بر طبق کردارشان جزا مى دهد[ . (51) |
| كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ ۙ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ (52) |
| شيوه اين مشرکان همچون شيوه فرعونيان و کسانى است که پيش از آنان بودند که به آيات خدا کافر شدند ، و خداوند آنان را به کيفر گناهانشان گرفت . همانا خدا نيرومند و سخت کيفر است . (52) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |