| سوره 8 | سوره مبارکه الانفال | صفحه 182 |
|
| ۞ وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (41) |
| و بدانيد که هر فايده اى به دست مى آوريد ، خُمس آن براى خدا و پيامبر و براى خويشاوندان او ، و يتيمان و بينوايان و درراه مانده از بستگان اوست ; پس آن را به اهلش بپردازيد اگر به خدا و آنچه در روز بدر بر بنده خود محمّد فرو فرستاديم ايمان داريد ; همان روز که خدا با يارى کردن مؤمنان و شکست دادن مشرکان حق را از باطل مشخص ساخت ; روزى که آن دو گروه مؤمن و مشرک براى نبرد با يکديگر روبه رو شدند . و خدا بر انجام هر کارى تواناست . (41) |
| إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَىٰ وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ ۚ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ ۙ وَلَٰكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ ۗ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ (42) |
| هنگامى حق را از باطل مشخص ساخت که شما در نزديک ترين کرانه آن وادى ، در زمينى شنزار و دور از آب اردو زديد ، و مشرکان در دورترين کرانه وادى ، در کنارِ آب و در زمينى سخت پياده شدند و کاروان تجارى قريش در فرو دست شما بودند و از ساحل دريا رهسپار مکّه شدند و از تيررس شما رهيدند . بدين ترتيب شما چاره اى جز نبرد با مشرکان نداشتيد . اگر شما و آنان با يکديگر وعده مى کرديد که اين گونه باهم روبه رو شويد ، قطعاً هر دو گروه وعده خود را خلاف مى کرديد ، ولى آنچه را خدا پيش آورد براى اين بود که کارى را که مى بايست انجام شود به انجام رساند ، تا در شرايطى که عوامل پيروزى براى مشرکان آماده بود ، با پيروزى شما حق را از باطل مشخص سازد تا از آن پس هر که هلاک مى شود ، با دليلى روشن هلاک گردد ، و هر که حيات مى يابد ، با دليلى آشکار حيات يابد . و نيز چون خدا شنونده استغاثه شما و آگاه به راز درونتان بود چنين تقدير کرد . (42) |
| إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلًا ۖ وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ ۗ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (43) |
| اى پيامبر ، ياد کن زمانى را که خداوند شمار مشرکان را در خواب تو ، به تو اندک نشان مى داد تا وقتى خواب خود را براى مؤمنان نقل مى کنى ، از برخورد با آنان بيمناک نباشند و ترديدى به خود راه ندهند . و اگر شمار آنان را به تو بسيار نشان مى داد قطعاً سست و نگران مى شديد و در کار جنگ ، اختلاف مى کرديد ، ولى خداوند بدين وسيله شما را از سستى و اختلاف در امان داشت ، چرا که او به راز درون سينه ها داناست . (43) |
| وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا ۗ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ (44) |
| و ياد کن زمانى را که چون با مشرکان روبه رو شديد ، آنان را در نظر شما اندک جلوه مى داد و شما را نيز در نظر آنان اندک مى نماياند ، تا خداوند کارى را که بايد تحقّق مى يافت ( نبرد دو گروه ) به انجام رساند ، و بدانيد که همه کارها به او بازگردانده مى شود . (44) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (45) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، هنگامى که در ميدان نبرد با گروهى از کافران روبه رو گشتيد ثابت قدم باشيد و از برابر آنان مگريزيد و خدا را با قلب و زبان خود بسيار ياد کنيد ، باشد که پيروز گرديد . (45) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |