| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 18 |
|
| وَقَالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصَارَىٰ عَلَىٰ شَيْءٍ وَقَالَتِ النَّصَارَىٰ لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلَىٰ شَيْءٍ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ (113) |
| و يهوديان گفتند : مسيحيان بر چيزى نيستند ( آيينشان بى پايه و اساس است ) و مسيحيان گفتند : يهوديان بر چيزى نيستند . اين در حالى است که هر دو گروه کتاب آسمانى خود را مى خوانند ، و مى دانند که به حکم کتابشان اين داورى صحيح نيست . مشرکان هم که دانشى ندارند مانند سخن اهل کتاب را بر زبان مى آورند و مى گويند : يهوديان و مسيحيان بر چيزى نيستند . پس خداوند روز قيامت ميان آنان درباره آنچه بر سرش اختلاف کرده اند داورى خواهد کرد . (113) |
| وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَا ۚ أُولَٰئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ ۚ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (114) |
| و کيست ستمکارتر از کسى که مردم را از ياد کردن نام خدا در مساجد او بازداشت و در ويرانى آنها کوشيد ؟ آنان حق نداشتند جز با ترس و هراس بدانها وارد شوند ]تا چه رسد که مسلمانان را از ورود به آنها بازدارند[ . براى آنان در دنيا خوارى و در آخرت عذابى بزرگ خواهد بود . (114) |
| وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ ۚ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (115) |
| و خاور و باختر فقط از آنِ خداست ; پس به هر جا روى کنيد ، آن جا وجه خداست . اين بدان جهت است که خدا بر همه چيز و بر همه جهات احاطه دارد و از توجّه شما به هر سوى آگاه است . (115) |
| وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ۗ سُبْحَانَهُ ۖ بَلْ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ (116) |
| يهوديان و مسيحيان گفتند : خدا فرزندى براى خود برگرفته است . منزّه است او . بلکه آنچه در آسمان ها و زمين است از آنِ او ، و همه چيز خاضع و فرمانبردار اوست . پس چگونه مى تواند فرزندى همسان خود داشته باشد ؟ (116) |
| بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَإِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (117) |
| خداوند آسمان ها و زمين را بى آن که الگويى داشته باشد پديد آورده است ، و چون پيدايش چيزى را بخواهد ، فقط به آن مى گويد : باش و آن چيز موجود مى شود . (117) |
| وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۘ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ (118) |
| و آنان که دانشى ندارند ( مشرکان ) گفتند : چرا خدا با ما سخن نمى گويد يا ]از جانب او[ نشانه اى براى ما نمى آيد ؟ پيش از آنان ، يهوديان و مسيحيان نيز همين گونه سخن گفتند . دل هايشان همسان و انديشه هايشان يکسان است . به راستى ، ما نشانه هاى فراوانى را براى مردم آشکار ساخته ايم ، ولى تنها اهل يقين از آنها بهره مى برند . (118) |
| إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۖ وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ (119) |
| اى پيامبر ، ما تو را به حق به رسالت فرستاديم تا به مؤمنان بشارت و به کافران هشدار دهى ، و از تو درباره دوزخيان پرسشى نمى شود و تو بازخواست نخواهى شد . (119) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |