| سوره 6 | سوره مبارکه الانعام | صفحه 140 |
|
| ۞ إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ ۖ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ (95) |
| خداوند دانه و هسته را مى شکافد و از آن دو ، گياه و درخت مى روياند . موجود زنده را از موجود بى جان پديد مى آورد و مرده را نيز از زنده برمى آورد . اى مردم ، آن کس که چنين مى کند خداست نه غير او ; پس تا کى شما را از حق بازمى دارند و به سوى باطل برمى گردانند ؟ (95) |
| فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ (96) |
| او شکافنده سپيده دم است ، و اوست که شب را مايه آرامش قرار داده و حرکت خورشيد و ماه را با حساب هايى مقرر داشته است . اين است اندازه گيرى آن شکست ناپذير دانا . (96) |
| وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِهَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ (97) |
| و اوست آن که ستارگان را براى شما پديد آورده تا به وسيله آنها در تاريکى هاى خشکى و دريا راه يابيد . به راستى ما نشانه هاى يکتايى خود را براى مردمى که مى دانند به روشنى بيان کرده ايم . (97) |
| وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ (98) |
| و اوست آن که شما را از يک تن پديد آورده است ; پس برخى از شما به جايگاه استقرار خود در زمين آمده ايد و برخى در جايگاهى به وديعت نهاده شده ايد تا به محل استقرار خود برسيد . به راستى ما نشانه هاى يکتايى خود را براى مردمى که درمى يابند به روشنى بيان کرده ايم . (98) |
| وَهُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَرَاكِبًا وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ ۗ انْظُرُوا إِلَىٰ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكُمْ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (99) |
| و اوست آن که از آسمان آبى فرو فرستاد ; پس به وسيله آن هر چيزى را که قابل رويش و رشد است برآورديم ; آن گاه از آن گياهى سبز رويانديم ، و از آن دانه هايى بر هم نشسته برمى آوريم ; و از درخت خرما ، از شکوفه اش ، خوشه هايى است نزديک ]به هم[ ; و باغ هايى از درختان انگور و زيتون و انارِ همسان و غير همسان را رويانيديم . به ميوه هر يک از آنها هنگامى که به بار مى نشيند و به رسيدنِ ميوه اش بنگريد . اى مردم ، در اين مجموعه براى مردمى که ايمان دارند نشانه هايى از توحيد هست . (99) |
| وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ ۖ وَخَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَبَنَاتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يَصِفُونَ (100) |
| و جنيان را شريک خدا انگاشته اند در حالى که خدا آنها را آفريده است ; و از روى نادانى براى او پسران و دخترانى ساخته اند . منزه است خدا و برتر از آنچه که او را بدان وصف مى کنند . (100) |
| بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَلَمْ تَكُنْ لَهُ صَاحِبَةٌ ۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (101) |
| خدا آسمان ها و زمين را بى آن که نمونه قبلى داشته باشند پديد آورده است . چگونه او را فرزندى باشد ، در حالى که او را همسرى نبوده و هر چيزى را آفريده و او به هر چيزى داناست ؟ (101) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |