فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید
صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> Deutsch Übersetzung des Koran

Deutsch Übersetzung des Koran

Chapter 56

سوره مبارکه الواقعة
The Terror, The Event, The Incident, Vaghe'e

Page 535
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ (17)
Bedient werden sie von Jünglingen, die nicht altern (17)
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ (18)
mit Bechern und Krü gen aus einer fließenden Quelle. (18)
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ (19)
Keinen Kopfschmerz werden sie davon bekommen, noch werden sie das Bewußtsein verlieren. (19)
وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ (20)
Und Früchte, die sie sich wünschen (20)
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ (21)
und Fleisch vom Geflügel, das sie begehren (21)
وَحُورٌ عِينٌ (22)
und Huris (22)
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ (23)
wohlbehüteten Perlen gleich (23)
جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (24)
(werden sie erhalten) als Belohnung für das, was sie zu tun pflegten. (24)
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا (25)
Sie werden dort weder leeres Gerede noch Anschuldigung der Sünde hören (25)
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا (26)
nur das Wort: "Frieden, Frieden!" (26)
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ (27)
Und die zur Rechten - was (wißt ihr) von denen, die zur Rechten sein werden? (27)
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ (28)
(Sie werden) unter dornlosen Lotusbäumen (sein) (28)
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ (29)
und gebüschelten Bananen (29)
وَظِلٍّ مَمْدُودٍ (30)
und endlosem Schatten (30)
وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ (31)
bei fließendem Wasser (31)
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ (32)
und vielen Früchten (32)
لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ (33)
die weder zu Ende gehen, noch für verboten erklärt werden (33)
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ (34)
und auf erhöhten Ruhekissen. (34)
إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً (35)
Wir haben sie (die Huris) in herrlicher Schöpfung gestaltet (35)
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا (36)
und sie zu Jungfrauen gemacht (36)
عُرُبًا أَتْرَابًا (37)
zu liebevollen Altersgenossinnen (37)
لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ (38)
derer zur Rechten. (38)
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ (39)
(Dies sind) eine große Schar der Früheren (39)
وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ (40)
und eine große Schar der Späteren. (40)
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ (41)
Und die zur Linken - was (wißt ihr) von denen, die zur Linken sein werden? (41)
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ (42)
(Sie werden) inmitten von glühenden Winden und siedendem Wasser (sein) (42)
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ (43)
und im Schatten schwarzen Rauches (43)
لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ (44)
der weder kühl noch erfrischend ist. (44)
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ (45)
Vor diesem (Schicksal) wurden sie in der Tat mit Wohlleben verwöhnt (45)
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ (46)
und (sie) verharrten in großer Sünde. (46)
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (47)
Und sie pflegten zu sagen: "Wie? Wenn wir tot sind und zu Staub und Gebeinen geworden sind, dann sollen wir wirklich auferweckt werden? (47)
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ (48)
Und unsere Vorväter auch?" (48)
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ (49)
Sprich: "Wahrlich, die Früheren und die Späteren (49)
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ (50)
werden alle zur gesetzten Frist eines bestimmten Tages versammelt werden. (50)
Last PageNext PagePage 535Previous PageFirst Page
(The words in brackets added by translator)


Select a TranslationSelect a ChapterGo to Page 

قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه راهنما

قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه آیتی

قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

English Translation of Quran

Deutsch Übersetzung des Koran

Traduction française du Coran

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

اندیشه پاک
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی (حافظ)

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دلِ عامی چند (حافظ)

گر مرید راه عشقی ترک بدنامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت (حافظ)

عشق را بنیاد بر بد نامیست هرک ازین سر سرکشد از خامیست (عطار)

بدنامی در عشق و معرفت به هم گره خورده و این نیاز به توضیح دارد چراکه عوام از صورت واژه ی بدنامی که چیز بدی است فکر می کنند خدای نکرده عرفا به بدی توصیه کرده اند، در حالی که اتفاقا منظور همین است که کسی که سالک راه عشق و حقیقت است نباید به بدنامی در نظر عوام توجه کند که:
اولا همیشه عوام هستند و از سر خامی عمل دیگران را قضاوت می کنند در حالی که قضاوت تنها به عهده خداست
ثانیا حتی در بُعد اجتماعی اگر عاشق مثلا از ترس از دست دادن غرور و یا بدنامی در عشق کوتاهی کند چیزی جز پشیمانی بدست نمی آورد ولی متاسفانه تا پشیمانی را تجربه نکند این را نمی فهمد مگر به نصایح بزرگان تاریخ از جمله همین عطار و حافظ و سعدی ... گوش کند و با مواجه با ترس خود از پشیمانی دوری کند. حالا در بعد ماورای تصور انسان در اوج معرفت باید دید کوتاهی در عشق حق چه میزان حسرت و پشیمانی به دنبال خواهد داشت (که اصلا جهنم همین است که از درون ما را می سوزاند) و برای همین عرفا تاکید می کنند از بدنامی در نظر عوام نترسید و پای در وادی عاشقی و حقیقت بگذارید اگر مرد و زن این راهید وگرنه به عاقلی و بازی خود مشغول باشید که ای عقل تو کودکی برو بازی کن (مولانا)
ثالثا ما باید تکلیف خود را مشخص کنیم که ما چند خدا داریم اگر یک خدا داریم که از دل ما آگاه است باید به او پاسخگو باشیم و هر کاری که مطابق با دلداری و پرهیز از دل آزاری است انجام دهیم که تنها خود و خدا از دل خویش آگاهیم ولی از دل پر غرض عامی و برخی از مردم آگاه نیستیم که چه غرضی در سر می پرورد که باید بین دلداری خدای باطن بین و دلداری عوام ظاهر بین یکی را انتخاب کنیم و اتفاقا اگر حقیقتا عاقل باشیم و آینده نگر باید دل صاحب دل را بدست آوریم و نه هیچ چیز دیگر و در این راه اگر تمام روزهای عمر خود را هم بدهیم مولانا نسخه آنرا تجویز کرده که
روزها گر رفت گو: رو باک نیست، تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
اما چهارم و از همه مهمتر در آیه 53 سوره زمر خداوند می فرماید
"مبادا از رحمت خدا نااميد شويد، چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد"
آن مهربانی که اینگونه حتی شرک را می بخشد آیا واقعا می شود بدنامی در نظر عوام را به رضای او ترجیح داد که کدام بدنامی بالاتر از شرک؟! و خدا را شکر که او هست این قرآن هست که حقایق را بازگو کند و تنها حافظ حقیقی قرآن این نکته ها می دانسته که در سخن خود اینگونه حقایق را بازگو کرده
اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک، از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک
خاک همین عوام هستند که حافظ شراب معرفت به آنها پیش کش کرده و آن گناه هم منظور همین بدنامی است که اگر بدور از خودخواهی و برای دیگران باشد قضاوتش باخداست و در طول تاریخ چه کسانی که در مقطعی بدنام شدند ولی گذر زمان حقایق را آشکار کرد و به خواست خدا به جاودانگان پیوستند از جمله منصور حلاج و شیخ اشراق
حتی تمامی پیامبران در ابتدای دعوت خود به نوعی از بدنامی در نظر عوام دچار شدند از تهمت دیوانگی تا دروغگویی و ... و همچنین امام حسین (ع) و امام علی (ع) هم به هنگام شهادت حکومت ظالم سعی در بدنام کردنشان داشت تا ظلم خود را توجیه کند و باید گفت تنها بدنامی و گناهی که خداوند هرگز نمی بخشد ظلم و ستم است چراکه حق الناس است و باید هشیار بود که دقیقا نقطه مقابل سخن حافظ است که می گوید "از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک" و ظلم در حقیقت نفعی است که به ظالم می رسد در عوض ستمی که به مظلوم می شود برای بررسی بیشتر به گلچینی از آیات قرآن در مورد ظلم توجه نمایید
خلاصه اینکه عوام ظاهر بین اصلا نمی دانند گناه و صواب حقیقی چیست و گاه امثال حُر عمری در گناه و به باطل زندگی می کنند و به خیال خام خود فکر هم می کنند که بر حق هستند تا لطف خدا باز شامل حال کدام حر از ما شود که در بیابان عالم حکیمی سر راهش قرار دهد تا او را به شراب معرفتی نجات دهد و تازه به حق بازگرداند
609607مشاهده متن کاملگلچین (2018/02/22-03:00)

زیبایی ، حقیقت ، خوبی
زیبایی ، حقیقت ، خوبی