| سوره 45 | سوره مبارکه الجاثية | صفحه 499 |
|
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| حم (1) |
| حا، ميم. (1) |
| تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ (2) |
| نازل کردن اين کتاب از سوى خداى عزّتمند حکيم است. (2) |
| إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ (3) |
| همانا در آسمان و زمين نشانه هايى است [از قدرت خدا] براى مؤمنان. (3) |
| وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَابَّةٍ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ (4) |
| و در خلقت شما و آنچه از جنبندگان مى پراکند نشانه هايى است براى مردمى که يقين دارند. (4) |
| وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (5) |
| و در اختلاف شب و روز و آن عطايى که خدا از آسمان نازل کرده و زمين را بعد از مردگيش به وسيله آن زنده ساخته است و در تغيير بادها، نشانه هايى است براى مردمى که عقل خود را به کار مى گيرند. (5) |
| تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۖ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَآيَاتِهِ يُؤْمِنُونَ (6) |
| اينها آيات خداوند است که به حق بر تو مى خوانيم [اگر به اينها ايمان نياورند] پس به چه سخنى بعد از [سخن] خدا و آيات او ايمان مى آورند؟ (6) |
| وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ (7) |
| واى بر هر دروغ پرداز گناه پيشه اى، (7) |
| يَسْمَعُ آيَاتِ اللَّهِ تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ (8) |
| که آيات خدا را که بر او خوانده مى شود، مى شنود سپس با حالت تکبّر [بر کفرش] اصرار مىورزد آن سان که گويى آنها را نشنيده است; پس او را به عذابى دردآور بشارت ده. (8) |
| وَإِذَا عَلِمَ مِنْ آيَاتِنَا شَيْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا ۚ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ (9) |
| و هرگاه از آيات ما چيزى بداند آن را به استهزا مى گيرد، اينان عذابى ذلّت آور خواهند داشت. (9) |
| مِنْ وَرَائِهِمْ جَهَنَّمُ ۖ وَلَا يُغْنِي عَنْهُمْ مَا كَسَبُوا شَيْئًا وَلَا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ (10) |
| جهنّم در تعقيب آنان است و آنچه کسب کرده اند و آنچه را غير خدا معبود خود گرفته اند، کارى برايشان نمى سازد و عذابى بزرگ خواهند داشت. (10) |
| هَٰذَا هُدًى ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ (11) |
| اين (قرآن) هدايت است و آنان که به آيات پروردگارشان کفر ورزيده اند، براى آنان عذابى دردآور از نوع سخت آن خواهد بود. (11) |
| ۞ اللَّهُ الَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (12) |
| خداوند است آن که دريا را براى شما مسخّر کرد تا کشتى ها به امر او در آن روان گردند و تا اين که [در سفرهاى اقتصادى] از فضل او طلب نماييد و باشد که سپاس گزارى کنيد. (12) |
| وَسَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِنْهُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (13) |
| و آنچه را که در آسمان ها و آنچه را در زمين است ـ که همه از او است ـ براى شما مسخّر کرد، همانا در اين امر براى مردمى که تفکّر مى کنند نشانه هايى [از قدرت خداوند] است. (13) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |