| سوره 3 | سوره مبارکه آلعمران | صفحه 75 |
|
| وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ (187) |
| و [ياد کن ]وقتى را که خدا از کسانى که کتاب [آسمانى ]به آنان داده شده است پيمان گرفت که حتماً بايد آن را براى مردم بيان کنيد و کتمانش نکنيد، پس آن را پشت سر خويش انداختند و با بهائى اندکش مبادله کردند، و چه بد مبادله اى انجام دادند. (187) |
| لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِنَ الْعَذَابِ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (188) |
| هرگز مپندار کسانى که به آنچه کرده اند خوشحالى مى کنند و دوست دارند در برابر آنچه انجام نداده اند ستايش شوند، هرگز مپندار که آنان از عذاب در امانند، [بلکه ]برايشان عذابى دردآور خواهد بود. (188) |
| وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (189) |
| و فرمانروائى آسمان ها و زمين مختصّ خداست و خدا بر هر چيزى تواناست. (189) |
| إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ (190) |
| همانا در خلقت آسمان ها و زمين و رفت و آمد شب و روز، براى خردمندان نشانه هائى [از قدرت خدا ]است. (190) |
| الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (191) |
| همانان که ايستاده و نشسته و خفته بر پهلو (در همه حال) خدا را ياد مى کنند و در خلقت آسمان ها و زمين مى انديشند که پروردگارا! اينها را بيهوده نيافريده اى تو را [از بيهوده کارى ]تنزهى مى کنيم، پس ما را از عذاب آتش محفوظ بدار. (191) |
| رَبَّنَا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ (192) |
| پروردگارا! بى شک تو هر که را به آتش درآورى او را رسوا کرده اى. و برا ستمکاران هيچ ياورى نيست. (192) |
| رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ (193) |
| پروردگارا! همانا ما شنيديم ندا کننده اى براى ايمان ندا مى کند که به پروردگار خود ايمان بياوريد، پس ايمان آورديم. پروردگارا! پس گناهانمان را بر ما ببخشاى و بدى هايمان را از ما بزداى و ما را در زمره نيکان بميران. (193) |
| رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ (194) |
| پروردگارا! و آنچه را بر زبان رسولانت به ما وعده داده اى به ما عطا کن، و ما را روز قيامت رسوا مگردان، قطعاً تو وعده خود را تخلّف نمى کنى. (194) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |