| سوره 28 | سوره مبارکه القصص | صفحه 395 |
|
| قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ عِنْدِي ۚ أَوَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَأَكْثَرُ جَمْعًا ۚ وَلَا يُسْأَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ (78) |
| گفت: جز اين نيست که اين [ثروت] براساس علمى که نزد من است به من داده شده است. آيا [به آنچه داشت مغرور بود و] نمى دانست که خدا از نسل هاى پيش از او کسانى را هلاک کرده است که از او نيرومندتر و مال اندوزتر بودند؟ و مجرمان [هنگام هلاکت] از گناهانشان سؤال نمى شود. (78) |
| فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ ۖ قَالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا يَا لَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِيَ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ (79) |
| پس [قارون] غرق در تجمّل خود بر قومش در آمد، کسانى که زندگى دنيا را مى خواستند گفتند: اى کاش! مانند آنچه به قارون داده شده است براى ما [نيز ]بود همانا او داراى بهره اى بزرگ است. (79) |
| وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا وَلَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الصَّابِرُونَ (80) |
| و کسانى که معرفت به آنان داده شده بود گفتند: و اى بر شما! پاداش خدا براى کسى که ايمان آورده و کار شايسته انجام داده اند [از آنچه قارون دارد ]بهتر است و اين حقيقت را درنمى يابند مگر صبرپيشگان. (80) |
| فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُ مِنْ فِئَةٍ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِينَ (81) |
| پس وى و سرايش را در زمين فرو برديم و براى هيچ گروهى نبود که در برابر [انتقام] خدا يارى اش کنند و خود [نيز] نتوانست از خويشتن دفاع کند. (81) |
| وَأَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكَانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ ۖ لَوْلَا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۖ وَيْكَأَنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ (82) |
| و آنان که ديروز منزلت او را آرزو مى کردند [امروز ]مى گفتند: وه! گويى خدا رزق [و عطاى ]خود را براى هر که از بندگانش بخواهد وسعت مى دهد و [براى هر که بخواهد] تنگ مى گرداند، اگر خدا بر ما منّت ننهاده بود ما را [نيز] در زمين فروبرده بود، وه! گويى کافران پيروز نمى شوند. (82) |
| تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۚ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ (83) |
| آن سراى آخرت را براى کسانى قرار مى دهيم که نه هيچ گونه برترى را در زمين مى خواهند و نه هيچ گونه فسادى را و عاقبت [نيکو] براى تقواپيشگان است. (83) |
| مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا ۖ وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (84) |
| هر کس کار نيکو بياورد [پاداشى] بهتر از آن دارد و هرکس کار بد بياورد، پس آنان که کارهاى بدانجام داده اند جزا داده نمى شوند مگر آنچه انجام مى داده اند. (84) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |