| سوره 57 | سوره مبارکه الحديد | صفحه 540 |
|
| وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ أُولَٰئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ ۖ وَالشُّهَدَاءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ (19) |
| و کسانى که به خدا و پيامبرانش ايمانى راستين آوردند ، نزد خدا به منزله راستى پيشگان و گواهان اعمالند ، و پاداش و نورى همچون پاداش و نور آنان خواهند داشت . و کسانى که ] به ما و پيامبرانمان [ کافر شدند و آيات و نشانه هاى ما را دروغ انگاشتند آنان همدم دوزخ اند و همواره در آن به سر خواهند برد . (19) |
| اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ ۖ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا ۖ وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ ۚ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ (20) |
| بدانيد که زندگى دنيا جز بازى و سرگرمى و آرايش و فخرفروشى به يکديگر و سبقت گرفتن بر يکديگر در جمع آورى مال و افزودن فرزندان ، نيست ، و اينها هيچ يک باعث کمال آدمى نخواهد بود . دنيا و زيورهاى آن همچون بارانى است که کِشتِ برآمده از آن ، کشاورزان را خشنود کند و به شعف آورد ، سپس در مسير خود حرکت مى کند تا به رشد ممکن برسد ، آن گاه آن را مى بينى که زرد شده است ، سپس خرد و خاشاک مى گردد و در برابر باد پراکنده مى شود . اين است آنچه در دنياست ، اما در آخرت يک سوى آن عذابى سخت و يک سوى ديگرش آمرزشى بزرگ از جانب خدا و خشنودى او خواهد بود ، و زندگى دنيا جز کالايى که بهره گيرى از آن مايه فريب است چيزى نيست . (20) |
| سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ (21) |
| به سوى آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى که وسعت آن همچون وسعت آسمان و زمين است ، بشتابيد و براى به دست آوردن آن بر يکديگر سبقت گيريد . آن بهشت براى کسانى که به خدا و پيامبرانش ايمان آورده اند ، آماده شده است . اين فضل و بخشش خداست که آن را به هر که بخواهد عطا مى کند ( و چنين خواسته است که آن را به مؤمنان عطا کند ) و خدا داراى فضل و بخشش بزرگ است . (21) |
| مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ (22) |
| هيچ بلا و مصيبتى نه در زمين و نه در مورد خودتان رخ نمى دهد مگر اين که پيش از آن که آن را پديد آوريم ، در کتابى ثبت شده است به يقين ثبت رويدادها پيش از وقوع آنها ، بر خدا آسان است . (22) |
| لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ (23) |
| اين حقيقت را يادآور شديم تا بر نعمت هايى که از دست داده ايد ، اندوه مخوريد و از آنچه خدا به شما ارزانى کرده است شادمان نباشيد ، که خدا هيچ متکبّر فخرفروشى را دوست ندارد . (23) |
| الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ ۗ وَمَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ (24) |
| همانان که بخل مىورزند و از انفاق در راه خدا دريغ مى کنند و مردم را نيز به بخل و ترک انفاق فرمان مى دهند . و هر کس پند خدا نپذيرد و از انفاق روى بگرداند و حقايقى را که خداوند درباره دنيا و تقدير امور بيان کرد نپذيرد ، ] بداند که [ خدا از انفاق او بى نياز است و بر همه کارها و تقديرهايش ستايش مى شود . (24) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |