| سوره 11 | سوره مبارکه هود | صفحه 222 |
|
| ۞ وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ (6) |
| هيچ جنبندهاي در زمين نيست مگر اينکه روزي او بر خداست! او قرارگاه و محل نقل و انتقالش را ميداند، همه اينها در کتاب آشکاري ثبت است! [= در لوح محفوظ ، در کتاب علم خدا] (6) |
| وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ (7) |
| او کسي است که آسمانها و زمين را در شش روز [= شش دوران] آفريد، و عرش (حکومت) او، بر آب قرار داشت، (بخاطر اين آفريد) تا شما را بيازمايد که کداميک عملتان بهتر است! و اگر (به آنها) بگويي: (شما بعد از مرگ، برانگيخته ميشويد! (، مسلما) کافران ميگويند: (اين سحري آشکار است!) (7) |
| وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَىٰ أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (8) |
| و اگر مجازات را تا زمان محدودي از آنها به تاخير اندازيم، (از روي استهزا ميگويند: (چه چيز مانع آن شده است؟!) آگاه باشيد، آن روز که (عذاب) به سراغشان آيد، از آنها بازگردانده نخواهد شد، (و هيچ قدرتي مانع آن نخواهد بود،) و آنچه را مسخره ميکردند، دامانشان را ميگيرد! (8) |
| وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ (9) |
| و اگر از جانب خويش، نعمتي به انسان بچشانيم، سپس آن را از او بگيريم، بسيار نوميد و ناسپاس خواهد بود! (9) |
| وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي ۚ إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ (10) |
| و اگر بعد از شدت و رنجي که به او رسيده، نعمتهايي به او بچشانيم، ميگويد: (مشکلات از من برطرف شد، و ديگر باز نخواهد گشت!) و غرق شادي و غفلت و فخرفروشي ميشود. (10) |
| إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (11) |
| مگر آنها که (در سايه ايمان راستين،) صبر و استقامت ورزيدند و کارهاي شايسته انجام دادند، که براي آنها، آمرزش و اجر بزرگي است! (11) |
| فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَىٰ إِلَيْكَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَكٌ ۚ إِنَّمَا أَنْتَ نَذِيرٌ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ (12) |
| شايد (ابلاغ) بعض آياتي را که به تو وحي ميشود، (بخاطر عدم پذيرش آنها) ترک کني (و به تاخير اندازي)، و سينهات از اين جهت تنگ (و ناراحت) شود که ميگويند: (چرا گنجي بر او نازل نشده؟! و يا چرا فرشتهاي همراه او نيامده است؟!) (ابلاغ کن، و نگران و ناراحت مباش! چرا که) تو فقط بيم دهندهاي، و خداوند، نگاهبان و ناظر بر همه چيز است (،و به حساب آنان ميرسد)! (12) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |