| سوره 40 | سوره مبارکه غافر | صفحه 475 |
|
| هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخًا ۚ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّىٰ مِنْ قَبْلُ ۖ وَلِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى وَلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (67) |
| اوست آن که شما را از خاکى سپس از نطفه اى سپس از خون بسته اى آفريد . پس از آن شما را از شکم مادرانتان به صورت کودکى بيرون مى آورَد . سپس شما را رشد مى دهد تا به توانايى خود برسيد و برومند شويد; آن گاه پس از مدتى سالمند شويد; و برخى از شما پيش از طى کردن اين مراحل جانش ستانده مى شود . آرى ، شما را آفريد تا سرانجام به پايان عمرى که برايتان مقرّر شده است برسيد و باشد که از روى خِرد حق را دريابيد . (67) |
| هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ فَإِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (68) |
| اوست آن که زنده مى کند و مى ميراند ، و چون تحقق چيزى را مقرر کند ، تنها به آن مى گويد : باش و آن چيز موجود مى شود . (68) |
| أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ أَنَّىٰ يُصْرَفُونَ (69) |
| آيا کسانى را که در آيات خدا جدال مى کنند ، نديده اى و از کارشان به شگفت نيامده اى که چگونه از راه راست باز گردانده شده و به بيراهه برده مى شوند ؟ (69) |
| الَّذِينَ كَذَّبُوا بِالْكِتَابِ وَبِمَا أَرْسَلْنَا بِهِ رُسُلَنَا ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (70) |
| کسانى اند که کتاب خدا ( قرآن ) را دروغ شمرده و آنچه فرستادگان خود را به ابلاغ آن گسيل داشته ايم تکذيب نموده اند ، پس به زودى خواهند دانست که کارشان به کجا مى انجامد; (70) |
| إِذِ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ يُسْحَبُونَ (71) |
| آن گاه که غل ها و زنجيرها در گردن هايشان نهاده مى شود و آنان را مى کشانند; (71) |
| فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ (72) |
| در آب جوشان و آن گاه در آتش شعلهور مى شوند . (72) |
| ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُونَ (73) |
| سپس به آنان گفته مى شود : چيزهايى که شريک خدا مى ساختيد کجايند تا شما را از آتش دوزخ برهانند و يا از شما شفاعت کنند ، (73) |
| مِنْ دُونِ اللَّهِ ۖ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُو مِنْ قَبْلُ شَيْئًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ الْكَافِرِينَ (74) |
| همان هايى که به جاى خدا مى پرستيديد ؟ مى گويند : از دست ما رفته اند; آن گاه پوچى معبودان خود را به ياد آورده مى گويند : بلکه ما پيش تر چيزى را به خدايى نخوانده و نپرستيده ايم . خداوند کافران را اين گونه در بيراهه مى اندازد تا باطل را حق تلقى کنند . (74) |
| ذَٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ (75) |
| اى دوزخيان ، اين عذاب به سزاى آن است که در زمين به ناروا شادمانى مى کرديد و بدان سبب است که سرمستى مى نموديد . (75) |
| ادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا ۖ فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ (76) |
| اکنون به درهاى دوزخ ( دَرَکات و طبقات آن ) درآييد در حالى که جاودانه در آن خواهيد ماند . پس بد است جايگاه متکبّران . (76) |
| فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۚ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ (77) |
| پس اى پيامبر ، بر آزار کافران شکيبا باش که وعده خدا راست است . و اگر بخشى از کيفرهايشان را که به آنان وعده مى دهيم ، به تو بنمايانيم ، يا پيش از آن جانِ تو را بستانيم ، در هر صورت به سوى ما باز گردانده مى شوند و نمى توانند از عذابى که به آنان وعده داده ايم خود را برهانند . (77) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |