فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه المیزان

سوره 55

سوره مبارکه الرحمن

صفحه 534
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ (68)
در آن دو [باغ] هر گونه ميوه و درخت خرما و انار هست. (68)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (69)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد؟ (69)
فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ (70)
در آنها دلبرانى نيکو سيرت و خوب صورت اند. (70)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (71)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد؟ (71)
حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ (72)
سيمين تنانى که در خيمه ها مستوراند. (72)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (73)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد؟ (73)
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ (74)
که پيش از ايشان هيچ انس و جنّى به آنان دست نزده است. (74)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (75)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد؟ (75)
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ (76)
اين در حالى است که [بهشتيان] بر بالش هايى سبز و فرش هايى فاخر و نيکو تکيه زده اند. (76)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (77)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد؟ (77)
تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ (78)
متعالى و والا است نام پروردگارت که صاحب جلالت و ارجمندى است. (78)
سوره 56

سوره مبارکه الواقعة

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ (1)
هنگامى که آن واقعه (قيامت) روى دهد، (1)
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ (2)
هيچ کس نيست که منکر روى دادن آن گردد. (2)
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ (3)
[آن] پست کننده [دسته اى] و بالابرنده [دسته اى ]است. (3)
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا (4)
وقتى که زمين به شدّت لرزانده شود، (4)
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا (5)
و کوه ها کاملاً متلاشى گردند، (5)
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (6)
و [همچون] غبارى پراکنده شوند، (6)
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً (7)
و شما سه دسته باشيد، (7)
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ (8)
پس اصحاب ميمنت چه اصحاب ميمنتى! (8)
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ (9)
و اصحاب شوم چه اصحاب شومى! (9)
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ (10)
و سبقت گيرندگان [در خيرات] سبقت گيرندگان [در گرفتن پاداش]اند. (10)
أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ (11)
اينانند مقرّبان، (11)
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ (12)
که در بهشت هاى پرنعمت قرار دارند. (12)
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ (13)
گروهى از پيشينيان اند. (13)
وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ (14)
و اندکى از پسينيان. (14)
عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ (15)
بر تخت هاى مرصّع قرار دارند. (15)
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ (16)
در حالى که رو به روى هم بر آنها تکيه زده اند. (16)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 534صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی