| سوره 29 | سوره مبارکه العنكبوت | صفحه 404 |
|
| وَمَا هَٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ (64) |
| و اين زندگى دنيا جز سرگرمى و بازى نيست و حقّا که سراى آخرت همان زندگى [واقعى] است، اگر اينان مى دانستند [دنيا را بر آخرت ترجيح نمى دادند]. (64) |
| فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ (65) |
| [مشرکان هم چنان بر شرک خود باقى هستند] پس وقتى که در کشتى سوار شوند [و در خطر امواج دريا قرار گيرند] خدا را مى خوانند در حالى که [از روى اضطرار مانند يکتاپرستان] در دعا و استغاثه خود تنها به او توجّه دارند، پس آن گاه که به سوى خشکى نجاتشان دهد ناگاه به شرک برمى گردند. (65) |
| لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (66) |
| تا سرانجام به آنچه [از نعمت نجات] به آنان داده ايم، کفران ورزند و تا [از زندگى شرک آميز خود] بهره برگيرند پس به زودى خواهند دانست [که عاقبت شرک و کفران چيست]. (66) |
| أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ ۚ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ (67) |
| آيا [توجّه نکرده] و نديده اند که ما [وطن آنان مکّه را] حرم امنى قرار داده ايم، در حالى که مردم از اطراف آنها ربوده مى شوند؟ پس آيا به باطل (بت) مى گروند و نعمت خدا (امنيّت) را کفران مى کنند؟! (67) |
| وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ ۚ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْكَافِرِينَ (68) |
| و کيست ستمکارتر از آن که دروغى را بر خدا ببندد [و بگويد: خدا شريک دارد] و يا حقّ (قرآن) را وقتى که برايش آمد تکذيب کند؟ آيا در جهنّم جايگاهى ويژه براى کافران نيست؟ (68) |
| وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ (69) |
| و کسانى که در [راه] ما کوشش کنند، بى ترديد راه هاى خود را به آنان مى نمايانيم و قطعاً خدا با نيکوکاران است. (69) |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| الم (1) |
| الف ، لام ، ميم . (1) |
| غُلِبَتِ الرُّومُ (2) |
| روميان مغلوب شدند. (2) |
| فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ (3) |
| در نزديک ترين سرزمينشان [به مکّه] و آنان بعد از مغلوب شدنشان به زودى غالب خواهند شد. (3) |
| فِي بِضْعِ سِنِينَ ۗ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ ۚ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ (4) |
| در ظرف چند سال; کار [هنگام مغلوب شدن روميان] در اوّل و [هنگام غالب شدنشان ]در آخر فقط در دست خدا است و آن روز [که روميان غالب شوند ]مؤمنان خوشحال خواهند شد. (4) |
| بِنَصْرِ اللَّهِ ۚ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (5) |
| به سبب نصرت خدا [او] هرکس را بخواهد يارى مى کند و او است عزّتمند با رحمت. (5) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |