| سوره 49 | سوره مبارکه الحجرات | صفحه 517 |
|
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ (12) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد! بسيارى از گمان ها را اجتناب کنيد; زيرا بعضى از گمان ها گناه است و تجسّس نکنيد و برخى از شما غيبت بعضى ديگر را نکنند آيا يکى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده اش را بخورد؟ [هرگز!] پس [همان طور که] آن را مکروه مى داريد [غيبت برادر خود را نيز نکنيد که آن مانند خوردن گوشت مرده او است] و از خداوند پروا داشته باشيد، همانا خدا بسيار توبه پذير و رحيم است. (12) |
| يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ (13) |
| اى مردم! همانا ما شما را از يک مرد و يک زن آفريديم و شما را شعبه شعبه و قبيله قبيله کرديم تا يکديگر را بشناسيد، بى شک گرامى ترين شما نزد خداوند با تقواترين شما است، همانا خدا دانا و آگاه است. (13) |
| ۞ قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ وَإِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُمْ مِنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (14) |
| آن اعراب صحرانشين گفتند: ما ايمان آورده ايم، بگو: ايمان نياروده ايد ولى بگوييد: تسليم شده ايم در حالى که هنوز ايمان در دل هاى شما داخل نشده است و اگر اطاعت خدا و رسول او کنيد از اعمالتان چيزى کم نمى کند همانا خداوند بسيار آمرزنده و رحيم است. (14) |
| إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ (15) |
| مؤمنان فقط کسانى اند که به خدا و رسول او ايمان آورده و سپس شک نکرده و در راه خدا با نيروى مالى و انسانى خود مجاهده کرده اند، اينانند که [در ادّعاى ايمان] راستگو هستند. (15) |
| قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (16) |
| بگو: آيا شما خدا را از دين خود آگاه مى کنيد؟! در حالى که خداوند آنچه را که در آسمان ها و آنچه را که در زمين است مى داند و خدا به هر چيزى دانا است. (16) |
| يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا ۖ قُلْ لَا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُمْ ۖ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (17) |
| آنان بر تو منّت مى گذارند که تسليم شده اند بگو: تسليم شدن خود را بر من منّت مگذاريد; بلکه خدا بر شما منّت مى گذارد که شما را به ايمان راهنمائى کرده است اگر [در ادّعاى خود] راستگو باشيد. (17) |
| إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (18) |
| بى ترديد خداوند نهان آسمان ها و زمين را مى داند و خدا به هر چه مى کنيد بينا است. (18) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |