| سوره 33 | سوره مبارکه الاحزاب | صفحه 418 |
|
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا (1) |
| اى پيامبر! از خدا پروا داشته باش و از کافران و منافقان اطاعت مکن، همانا خدا دانا و حکيم است. (1) |
| وَاتَّبِعْ مَا يُوحَىٰ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا (2) |
| و آنچه را که از پروردگارت به تو وحى مى شود پيروى کن، همانا خدا به آنچه انجام مى دهيد آگاه است. (2) |
| وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا (3) |
| و بر خدا توکّل کن و کافى است که خدا وکيل و کارگزار [انسان] باشد. (3) |
| مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ ۚ وَمَا جَعَلَ أَزْوَاجَكُمُ اللَّائِي تُظَاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهَاتِكُمْ ۚ وَمَا جَعَلَ أَدْعِيَاءَكُمْ أَبْنَاءَكُمْ ۚ ذَٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِأَفْوَاهِكُمْ ۖ وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ (4) |
| خدا براى هيچ کس دو قلب در درون او قرار نداده و همسرانتان را که مورد ظِهار قرار مى دهيد مادران شما نگردانيده و پسرخواندگانتان را پسران شما نکرده است. اين [که همسرانتان را مانند مادر مى خوانيد و پسرخوانده را پسر خود مى ناميد] سخن شما است بر دهان هايتان [که حقيقت ندارد] و خدا حقّ را مى گويد و همو راه را مى نماياند. (4) |
| ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ ۚ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ ۚ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيمَا أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَلَٰكِنْ مَا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (5) |
| آنان را به نام پدرانشان بخوانيد که اين نزد خدا عادلانه تر است و اگر نام پدرانشان را نمى دانيد، آنان برادران شما در دين و موالى شما هستند و بر شما در آنچه به خطا انجام داده ايد گناهى نيست; ولى در آنچه قلب هايتان تعمّد داشته است [مسؤوليد] و خدا آمرزگار و رحيم است. (5) |
| النَّبِيُّ أَوْلَىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ ۖ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ ۗ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ إِلَّا أَنْ تَفْعَلُوا إِلَىٰ أَوْلِيَائِكُمْ مَعْرُوفًا ۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا (6) |
| پيامبر [در اداره جامعه] نسبت به مؤمنان از خودشان اولى است و همسران او [در حرمت نکاح مانند] مادران آنانند و در کتاب خدا صاحبان قرابت نَسَبى [در ارث بردن ]بعضيشان نسبت به برخى از مؤمنان و مهاجران [که قبلاً براساس ايمان و هجرت ارث مى بردند ]سزاوارترند; مگر اين که درباره اولياى خود احسان کنيد [و با وصيّت چيزى براى آنان منظور داريد] اين در کتاب [خدا] ثبت شده است. (6) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |