| سوره 19 | سوره مبارکه مريم | صفحه 310 |
|
| رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ ۚ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا (65) |
| خداوند آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو هست; پس عبادت او کن و بر عبادتش شکيبايى پيشه ساز، آيا براى او هم نامى مى دانى [که او نيز خداوند آسمان ها و زمين باشد]؟ (65) |
| وَيَقُولُ الْإِنْسَانُ أَإِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا (66) |
| و انسان مى گويد: آيا وقتى مى ميرم راستى در آينده [از خاک] زنده بيرون آورده مى شوم؟! (66) |
| أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا (67) |
| آيا انسان [در زنده شدن خود شک دارد] و توجه ندارد که ما قبلاً او را آفريديم در حالى که چيزى نبود؟ (67) |
| فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا (68) |
| پس به پروردگارت سوگند! آنان را با شيطان ها محشور مى کنيم، سپس ايشان را به زانو درافتاده دور جهنم حاضر مى سازيم. (68) |
| ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمَٰنِ عِتِيًّا (69) |
| آن گاه از هر گروهى آنان را که بر [خداى ]رحمان سرکش تر بوده اند جدا مى کنيم. (69) |
| ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلَىٰ بِهَا صِلِيًّا (70) |
| سپس ما بهتر مى دانيم [که] کدامشان براى سوختن در جهنم سزاوارترند. (70) |
| وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتْمًا مَقْضِيًّا (71) |
| و هيچ کس از شما نيست مگر اين که نزد آن حاضر خواهد شد; اين بر پروردگار تو حکمى حتمى است. (71) |
| ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا (72) |
| سپس کسانى را که تقوا پيشه کرده اند، نجات مى دهيم و ستمگران را به زانو در افتاده در آن رها مى کنيم. (72) |
| وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقَامًا وَأَحْسَنُ نَدِيًّا (73) |
| و چون آيات روشن ما بر آنان خوانده شود، کسانى که کفر ورزيده اند به آنان که ايمان آورده اند مى گويند: کدام يک از [ما] دو گروه جايگاهى بهتر و محفلى آراسته تر دارد؟ (73) |
| وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ أَثَاثًا وَرِئْيًا (74) |
| و چه بسيار نسل ها را پيش از آنان هلاک کرديم که اثاث و منظرى نيکوتر داشتند. (74) |
| قُلْ مَنْ كَانَ فِي الضَّلَالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمَٰنُ مَدًّا ۚ حَتَّىٰ إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضْعَفُ جُنْدًا (75) |
| بگو: هر که در گمراهى باشد بايد [خداى ]رحمان [به حکم سنت خود] به او مدد برساند تا زمانى که آنچه را بدان وعده داده مى شوند، ببينند ـ يا عذاب [دنيا ]و يا قيامت [را] ـ پس خواهند دانست چه کسى جايگاهش بدتر و سپاهش ضعيف تر است. (75) |
| وَيَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدًى ۗ وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ مَرَدًّا (76) |
| و کسانى که هدايت يافته اند خدا بر هدايتشان مى افزايد و کارهاى ماندنى و شايسته در پيشگاه پروردگارت پاداشى بهتر و سرانجامى نيکوتر دارد. (76) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |