| سوره 27 | سوره مبارکه النمل | صفحه 384 |
|
| وَإِنَّهُ لَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ (77) |
| و مايه هدايت و رحمت براي مومنان است! (77) |
| إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهِ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ (78) |
| پروردگار تو ميان آنها در قيامت به حکم خود داوري ميکند، و اوست قادر دانا. (78) |
| فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۖ إِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ (79) |
| پس بر خدا توکل کن، که تو بر حق آشکار هستي! (79) |
| إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَىٰ وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ (80) |
| مسلما تو نميتواني سخنت را به گوش مردگان برساني، و نميتواني کران را هنگامي که روي برميگردانند و پشت ميکنند فراخواني! (80) |
| وَمَا أَنْتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَنْ ضَلَالَتِهِمْ ۖ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ مُسْلِمُونَ (81) |
| و نيز نميتواني کوران را از گمراهيشان برهاني، تو فقط ميتواني سخن خود را به گوش کساني برساني که آماده پذيرش ايمان به آيات ما هستند و در برابر حق تسليمند! (81) |
| ۞ وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ (82) |
| و هنگامي که فرمان عذاب آنها رسد (و در آستانه رستاخيز قرار گيرند)، جنبندهاي را از زمين براي آنها خارج ميکنيم که با آنان تکلم ميکند (و ميگويد) که مردم به آيات ما ايمان نمي آوردند. (82) |
| وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ (83) |
| (به خاطر آور) روزي را که ما از هر امتي، گروهي را از کساني که آيات ما را تکذيب ميکردند محشور ميکنيم، و آنها را نگه ميداريم تا به يکديگر ملحق شوند! (83) |
| حَتَّىٰ إِذَا جَاءُوا قَالَ أَكَذَّبْتُمْ بِآيَاتِي وَلَمْ تُحِيطُوا بِهَا عِلْمًا أَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (84) |
| تا زماني که (به پاي حساب) مي آيند، (به آنان) ميگويد: (آيا آيات مرا تکذيب کرديد و در صدد تحقيق برنيامديد؟! شما چه اعمالي انجام ميداديد؟!) (84) |
| وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوا فَهُمْ لَا يَنْطِقُونَ (85) |
| در اين هنگام، فرمان عذاب بخاطر ظلمشان بر آنها واقع ميشود، و آنها سخني ندارند که بگويند! (85) |
| أَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (86) |
| يا نديدند که ما شب را براي آرامش آنها قرار داديم و روز را روشنيبخش؟! در اين امور نشانه هاي روشني است براي کساني که ايمان مي آورند (و آماده قبول حقند). (86) |
| وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ۚ وَكُلٌّ أَتَوْهُ دَاخِرِينَ (87) |
| و (به خاطر آوريد) روزي را که در (صور) دميده ميشود، و تمام کساني که در آسمانها و زمين هستند در وحشت فرو ميروند، جز کساني که خدا خواسته، و همگي با خضوع در پيشگاه او حاضر ميشوند! (87) |
| وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ ۚ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ ۚ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ (88) |
| کوه ها را ميبيني، و آنها را ساکن و جامد ميپنداري، در حالي که مانند ابر در حرکتند، اين صنع و آفرينش خداوندي است که همه چيز را متقن آفريده، او از کارهايي که شما انجام ميدهيد مسلما آگاه است! (88) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |