| سوره 45 | سوره مبارکه الجاثية | صفحه 500 |
|
| قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (14) |
| به آنان که ايمان آوردهاند بگو که از (جور جهالتهاي) مردمي که به ايّام الهي (و روز وعدههاي خدا) اميدوار نيستند درگذرند تا خدا عاقبت هر قومي را به پاداش اعمال خود برساند. (14) |
| مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ (15) |
| هر کس کار نيک کند به نفع خود و هر که بد کند به زيان خويش کرده است، آن گاه (براي پاداش نيک و بد) به سوي خداي خود بازگردانيده ميشويد. (15) |
| وَلَقَدْ آتَيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ (16) |
| و ما بني اسرائيل را کتاب (آسماني تورات) و حکم و نبوت عطا کرديم و از هر روزي لذيذ و حلال نصيب آنها گردانيديم و آنان را بر اهل دوران خود فضيلت داديم. (16) |
| وَآتَيْنَاهُمْ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْأَمْرِ ۖ فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ (17) |
| و نيز به آن قوم آيات و معجزات روشن در امر (دين و نظم دنيا) عطا نموديم و آنها خلاف و نزاع بر نينگيختند مگر دانسته، براي ظلم و تعدّي به حقوق يکديگر. البته خدا بين نزاع و اختلافات آنها روز قيامت داوري خواهد کرد. (17) |
| ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ (18) |
| سپس ما تو را بر شريعت کامل در امر دين مقرر فرموديم. تو آن را کاملا پيروي کن و هيچ پيرو هواي نفس مردم (مشرک) نادان مباش. (18) |
| إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۚ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۖ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ (19) |
| آن مردم هيچ تو را در برابر (عذاب) خدا به کار نيايند، و ستمکاران عالم به نفع خود در ظلم و ستم دوستدار و مددکار يکديگرند و خدا دوستدار و مددکار متقيان است. (19) |
| هَٰذَا بَصَائِرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ (20) |
| اين قرآن براي عموم مردم مايه بصيرت بسيار و براي اهل يقين موجب هدايت و رحمت پروردگار است. (20) |
| أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاءً مَحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ (21) |
| آيا آنان که مرتکب اعمال زشت و تبهکاري شدند گمان کردند رتبه آنها را مانند کساني که ايمان آورده و نيکوکار شدند قرار ميدهيم تا در مرگ و زندگاني هم با مؤمنان يکسان باشند؟ حکم آنها انديشه بسيار باطل و جاهلانهاي است. (21) |
| وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ (22) |
| و خدا آسمانها و زمين را به حق آفريده است (و در هر چه خلق کرده مصلحت و مقصودي داشته) و عاقبت هر نفسي بي هيچ ستمي پاداش هر عملي که کرده است خواهد يافت. (22) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |