| سوره 76 | سوره مبارکه الانسان | صفحه 579 |
|
| عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا (6) |
| آن جام از چشمه اي است که همواره بندگان خدا از آن مي نوشند و آن را به دلخواهشان هرگونه که بخواهند جاري مي نمايند. (6) |
| يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا (7) |
| [همانان که] همواره نذرشان را وفا مي کنند، و از روزي که آسيب و گزندش گسترده است، مي ترسند، (7) |
| وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا (8) |
| و غذا را در عين دوست داشتنش، به مسکين و يتيم و اسير انفاق مي کنند. (8) |
| إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا (9) |
| [و مي گويند:] ما شما را فقط براي خشنودي خدا اطعام مي کنيم و انتظار هيچ پاداش و سپاسي را از شما نداريم. (9) |
| إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا (10) |
| ما از پروردگارمان در روزي که روز عبوس و بسيار هولناکي است مي ترسيم. (10) |
| فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا (11) |
| پس خدا نگه دار آنان از آسيب و گزند آن روز است و شادابي و شادماني به آنان عطا مي کند. (11) |
| وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا (12) |
| و آنان را براي اينکه [در برابر تکاليف ديني و حوادث روزگار] شکيبايي ورزيدند، بهشتي [عنبرسرشت] و لباسي ابريشمين پاداش مي دهد. (12) |
| مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا (13) |
| در آنجا بر تخت ها تکيه مي زنند، در حالي که آفتابي [که از گرمايش ناراحت شوند] و سرمايي [که از سختي اش به زحمت افتند] نمي بينند، (13) |
| وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا (14) |
| و سايه هاي درختان به آنان نزديک و ميوه هايش به آساني در دسترس است، (14) |
| وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا (15) |
| و ظرف هايي از نقره فام، و قدح هايي بلورين [که پر از غذا و نوشيدني است] پيرامون آنان مي گردانند؛ (15) |
| قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا (16) |
| جام هايي از نقره که آنها را به اندازه مناسب اندازه گيري کرده اند، (16) |
| وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا (17) |
| و در آنجا جامي که نوشيدني اش آميخته به زنجبيل است، به آنان مي نوشانند، (17) |
| عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا (18) |
| از چشمه اي در آنجا که «سلسبيل» ناميده شود، (18) |
| ۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا (19) |
| و پيرامونشان نوجواناني جاوداني [براي پذيرايي از آنان] مي گردند، که چون آنان را ببيني پنداري مرواريدي پراکنده اند، (19) |
| وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا (20) |
| و چون آنجا را ببيني، نعمتي فراوان و کشوري بزرگ بيني، (20) |
| عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا (21) |
| بر اندامشان جامه هايي از حرير نازک و سبز رنگ و ديباي ستبر است و با دستبندهايي از نقره آراسته شده اند، و پروردگارشان باده طهور به آنان مي نوشاند. (21) |
| إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا (22) |
| [به آنان گويد:] يقيناً اين [نعمت ها] پاداش شماست و تلاشتان مقبول افتاده است؛ (22) |
| إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا (23) |
| به راستي ما قرآن را به تدريج بر تو نازل کرديم؛ (23) |
| فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا (24) |
| پس در برابر فرمان پروردگارت شکيبا باش، و از هيچ گنهکار يا کافري از آنان اطاعت مکن، (24) |
| وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا (25) |
| و صبح و شام نام پروردگارت را ياد کن. (25) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |