| سوره 40 | سوره مبارکه غافر | صفحه 469 |
|
| الْيَوْمَ تُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ ۚ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۚ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ (17) |
| امروز هر کس را در برابر آنچه انجام داده است، پاداش مي دهند. امروز هيچ ستمي وجود ندارد؛ يقيناً خدا در حسابرسي سريع است. (17) |
| وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ ۚ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ (18) |
| و آنان را از روز نزديک بيم ده، آن گاه که [از شدت ترس] جان ها به گلوگاه رسد، در حالي که همه وجودشان پر از غم و اندوه است. براي ستمکاران هيچ دوست مهرباني و شفيعي که شفاعتش پذيرفته شود، وجود ندارد! (18) |
| يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ (19) |
| [او] چشم هايي را که به خيانت [به نامحرمان] مي نگرد و آنچه را سينه ها پنهان مي دارند، مي داند. (19) |
| وَاللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِّ ۖ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يَقْضُونَ بِشَيْءٍ ۗ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (20) |
| و خدا به حق داوري مي کند، و معبوداني را که [مشرکان] به جاي او مي پرستند [چون از هر جهت ناتوانند] هيچ گونه داوري نمي کنند؛ يقيناً خدا شنوا و بيناست. (20) |
| ۞ أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَاقٍ (21) |
| آيا در زمين گردش نکردند تا با تأمل بنگرند که سرانجام کساني که پيش از آنان بودند، چگونه بود؟ آنان از ايشان نيرومندتر بودند، و در زمين آثاري پايدارتر [چون قلعه ها، خانه هاي استوار و کاخ هاي بسيار محکم] داشتند، پس خدا آنان را به کيفر گناهانشان [به عذاب] گرفت، و در برابر خدا مدافع و حمايت گري نداشتند. (21) |
| ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَكَفَرُوا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ (22) |
| اين [کيفر دردناک] براي اين بود که پيامبرانشان همواره دلايل روشن براي آنان مي آوردند و آنان [از روي تکبّر و عناد] کفر مي ورزيدند، پس خدا هم همه آنان را [به عذابي سخت] گرفت؛ زيرا او توانا و سخت کيفر است؛ (22) |
| وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ (23) |
| و به راستي موسي را با معجزات خود و برهاني آشکار فرستاديم، (23) |
| إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَقَارُونَ فَقَالُوا سَاحِرٌ كَذَّابٌ (24) |
| به سوي فرعون و هامان و قارون، ولي [آنان] گفتند: جادوگري بسيار دروغگوست! (24) |
| فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوا أَبْنَاءَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ وَاسْتَحْيُوا نِسَاءَهُمْ ۚ وَمَا كَيْدُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ (25) |
| هنگامي که حق را از سوي ما براي آنان آورد، گفتند: پسران کساني را که با موسي ايمان آورده اند، بکشيد، و زنانشان را [براي بيگاري و خدمت] زنده بگذاريد. ولي نيرنگ و نقشه کافران جز در بيراهه و گمراهي نيست. (25) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |